WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 35 



baar de temperatuur van het tweede. Neemt men dit laatste uit de stroom- 

 baan , dan wordt de beweging van het eerste merkbaar versneld. En is dit 

 van eene inrichting voorzien , waardoor men het met de hand in snelle be- 

 weging kan brengen , dan ziet men , dit doende terwijl de stroombaan op 

 de eerst vermelde wijze gesloten is , dat als de medegedeelde beweging dezelfde 

 richting heeft als die door den stroom, en dus slechts dient om deze te ver- 

 snellen , de gloeiing van het draadje vermindert , ja allicht geheel ophoudt ; 

 terwijl men bij eene in tegenovergestelde richting voelt dafc men daartoe meer 

 arbeid moet besteden , maar dan ook het draadje sterker gloeien , ja allicht 

 smelten doet. ln. 



Zwavelzuur en sneeuw als koudmakend mengsel. — Het is bekend, dat 

 terwijl geconcentreerd zwavelzuur met water, en ook met ijs of sneeuw, 

 warmte verwerkt, daarentegen verdund zwavelzuur met sneeuw koude voort- 

 brengt. Een nader, zoowel theoretisch als experimenteel, onderzoek hierover 

 is in het werk gesteld door den heer leopold pfaundler en door hem 

 medegedeeld in de Sitzungsber. d. Kais. Alcacl. 2te Abth. 1875, Bd. LXXI, 

 p. 509. Wij ontleenen aan dat zeer uitvoerige , ook voor de algemeene warmte- 

 leer gewichtige opstel alleen het volgende. 



De voordeeligste concentratietoestand van het zwavelzuur om met sneeuw 

 koude voort te brengen, is die van SO, 1 H 2 -f- 2,874 H 2 O, d. i. een zuur 

 van 66,19 °' . 



Vermengt men 1 gewichtsdeel van dit zuur bij 0' J C. , met 1,097 gewichts- 

 deelen sneeuw van 0° , dan daalt de temperatuur van het mengsel , totdat 

 alle sneeuw gesmolten is, tot — 37" C. 



Door vooraf reeds sterk afgekoeld zwavelzuur en sneeuw op gepaste wijze 

 met elkander te vermengen, gelukte het pfaundler temperaturen van — 50° en 

 zelfs van — 60° te bereiken. hg. 



AARDRIJKS- EN VOLKENKUNDE. 



De Baschkiren en het "land der vederen" bij Herodotus. — Prof. f. 

 schiern te Kopenhagen houdt het steenachtig en oneffen land, dat vol- 

 gens herodotus (IV. 23) volgt op het vlakke land der Scythen , Sauromaten 

 enz., voor Obtschei Syrt, tusschen den Ural en den Wolga. De ^rgippaeërs, 

 een volk met kale hoofden , platte neuzen en vooruitstekende kinnen , dat 

 men , na dat steenachtige land doorgetrokken te zijn , aan den voet van 

 hooge bergen vindt , en dat het zwarte sap van de steenvrucht des Pontischen 



