30 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



booms , alleen of met melk vermengd , drinkt , welk sap het aiayy (aschu) 

 noemt, zijn volgens hem de Baschkiren , die nog heden het sap van Prunus 

 padus op volkomen dezelfde wijze gebruiken en dit atschui noemen. Naar 

 het zeggen dezer Argippaeërs woonden in de verderop gelegen bergen men- 

 schen met bokspooten ; deze kunnen de Ostjaken zijn , die hunne beenen en 

 voeten met geitenvellen bekleeden. Daarop kwam men, altijd volgens de 

 Argippaeërs , in een land welks bewoners zes maanden van 't jaar sliepen , 

 't geen herodotus niet gelooven kon, maar hetgeen blijkbaar slechts eene 

 verkeerde duiding is van het feit, dat de zon daar zes maanden boven en 

 zes maanden beneden den horizon is. Het land , onbereisbaar van wege de 

 in de lucht zwevende vederen, waarvan heroüotus in Cap. 7 en 31 spreekt, 

 en dat hij zelf verklaart als een land waar het steeds sneeuwt, zou volgens 

 schiern het land der Tschuwaschen en Tcheremissen zijn, die nog thans 

 de gewoonte hebben om de vederen van tallooze geslachte vogels, vóór het 

 zaaien , in groote hoeveelheid over hunne akkers te strooien (petermann's 

 Geogr. Mitth. 1876, I. S. 40). d. l. 



Het Binnenland van Australië. -- In petermann's Geographische Mitthei- 

 lungen, 1876, I. S. 33, worden de uitkomsten der laatste ontdekkingsreizen 

 in de binnenlanden van Australië (die van warburton en giles, beiden in 

 1873 en 1874, en van a. forrest in 1874) geresumeerd. Wat men tot op 

 deze reizen niet had kunnen en willen gelooven , is sedert tot zekerheid ge- 

 worden , t. w. dat het binnenland van Australië , van de woeste , rivierlooze, 

 door eyre in 1840, en J. en a. forrest in 1870, bereisde zuidelijke kust 

 af , eene onmetelijke , onvruchtbare woestijn is , en dat de aan gras en dieren 

 rijke streken, die men hier en daar vond, niet, zooals men tot dusver 

 gaarne geloofde, het begin zijn van het "goede" binnenland, maar slechts 

 oasen in eene woestenij van zand en steenen , hier en daar begroeid met 

 dicht stekelig struikgewas (Spinifex), hoogstens met eenige Eucalypti en 

 Acacias , en tot woonplaats voor menschen en dieren gebeel ongeschikt. De 

 oostelijke grenzen dezer woestijn zijn nog niet bekend, doch zeker behoort 

 daartoe het westelijkste gedeelte van Queensland en New-South-Wales. West- 

 waarts strekt zij zich tot veel nader aan de kust uit. Ten zuiden van den 

 mond der Murchison -rivier ligt het voor landbouw en veeteelt geschikte 

 district, waarin Perth en eenige andere Britsche koloniën gelegen zijn, maar 

 tusschen de Murchison en de Gascoyne reikt de woestijn , alleen afgebroken 

 door eenige rivierdalen, tot aan de zee. Aan het noordelijke gedeelte der 

 westkust eindelijk (de Witts-land, Tasmansland) is het derde terras van de 



