WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



NATUURKUNDE. 



Ongewone hagelsteenen. — Op den 9 sn Maart 1876, des namiddags om- 

 streeks 4 U - 45', ontlastte zich boven Haarlem een onweder van korten duur 

 en van eene hagelbui vergezeld. De gedaante en structuur der toen gevallen 

 hagelkorrels komen mij merkwaardig voor. De eerste laat zich het best be- 

 schrijven als : regelmatige , driehoekige pyramiden , met sterk afgestompte 

 ribben en hoeken. Van de velen , die ik rondom mij heen in mijn tuin zag 

 vallen, kon ik er geen enkele vinden, die niet aan deze definitie beantwoordde. 

 De grootste daarvan — en deze waren de talrijkste — hadden , naar in der 

 haast gedane metingen en eene globale berekening , een inhoud van minstens 

 5 cM 3 . Toch wogen zes daarvan te zamen niet meer dan 18, dus gemiddeld 

 elk 3 grammen. Het waren dan ook geen ijsklompjes , zooals andere hagel- 

 korrels dit geheel of grootendeels zijn , maar niets anders dan kleine sneeuw- 

 balletjes. Veerkrachtig en kneedbaar als deze , vertoonden zij bij doorsnijding 

 een homogene , vezelachtige structuur. ln. 



De radiometer van Grookes. — Op een stalen spits is , in een horizontaal 

 vlak zeer beweegbaar , een dopje geplaatst , dat vier rechthoekig op elkaar 

 gerichte armpjes draagt , elk aan het eind voorzien van een dun schijfje 

 vlierpit , waarvan de eene zijde met lampzwart is bedekt. Deze schijfjes zijn 

 elk met den rand aan hun armpje verbonden , met de vlakken vertikaal 

 gericht. Alles staat in een glazen ballon, waarin de lucht door een Sprengel- 

 pomp zoo sterk mogelijk is verdund. 



