08 WETENSCHAPPELIJK MJBLAT). 



hoeveelheid wordt derhalve vermeerderd of verminderd , naar gelang water 

 uit de buis toestroomt door vermeerdering van het volume van het orgaan , 

 of opgezogen wordt wanneer het orgaan inkrimpt. Het proefbuisje is loodrecht 

 opgehangen aan twee koorden die over twee kleine katrolschijven loopen en 

 van onderen een tegenwicht dragen. Aan dit tegenwicht is een schrijfpen 

 bevestigd, die op een ronddraaienden cylinder, gelijk reeds sedert lang bij 

 physiologische onderzoekingen in gebruik is , een lijn schrijft , welke den stand 

 van het water in het proefbuisje aanwijst. Treedt namelijk water in het 

 laatste , dan wordt dit zwaarder , en het tegenwicht met de schrijfpen rijst. 

 Vermindert daarentegen het water in het proefbuisje , dan wordt dit lichter , 

 en het tegenwicht met de schrijfpen daalt. Om aan het proefglaasje bij de 

 op- en nedergaande bewegingen eene zekere stabiliteit te geven , dompelt het 

 ondereinde van het proefbuisje in een vat , dat met een mengsel van water 

 en alkohol is gevuld. 



Volgens de mededeelingen van den uitvinder is deze toestel uiterst gevoelig 

 en geeft zij geheel vertrouwbare aanwijzingen omtrent den toestand van het 

 peripherische vaatstelsel in het onderzochte orgaan , alsmede van den invloed dien 

 hetzij uitwendige omstandigheden of zekere geneeskrachtige stoffen daarop 

 uitoefenen. 



Hij heeft zich o. a. van dezen toestel bediend om de werking van het 

 chloral op het vaatstelsel te onderzoeken. Wij kunnen hem hier echter niet 

 verder volgen , maar verwijzen den daarin belangstellenden lezer naar de Revue 

 scientijique van 27 Mei 1876, waar hij ook de noodige afbeeldingen vinden zal. 



HG. 



Gevolgen van beleediging der canales semicircnlares. — Flourens had 

 aangetoond dat hierop bij duiven eigenaardige bewegingen van den kop en 

 liet lichaam ontstaan. Cyon bevestigt dit, maar voegt er bij dat de storingen 

 in de beweging niet bij alle dieren dezelfde zijn. Bij den kikvorsch b.v. bepalen 

 zij zich tot de spieren van den romp , bij de duif vooral tot die van den 

 kop, bij het konijn tot die van den oogbol. De meening dat het verlies van 

 evenwicht bij zulke dieren het gevolg is van het onvermogen om den kop in 

 den normalen stand te houden , en dat de eigenaardige bewegingen der 

 oogbollen moeten dienen orn de verplaatsing van den kop te compenseren , 

 is verkeerd : beide hebben plaats bij volkomen normalen stand van den kop. 

 Prikkeling van een kanaal veroorzaakt altijd beweging van beide oogbollen , 

 maar deze wijken steeds in tegenovergestelde richting af. (The Academy , 

 May 13, 1876). d l. 



