86 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



in Noord-Araerika. Van het typisch geslacht Pterodactylus verschilt deze door 

 het geheel gemis van tanden in heide kaken. Dit is aangeduid in den naam 

 van Pteranodon , dien marsh er aan heeft gegeven. De soort door hem 

 Pteranodon longiceps genoemd , had een aanmerkelijke grootte , daar de schedel 

 van de kam van het achterhoofdsbeen tot aan het einde der tusschenkaak 

 niet minder dan dertig E. duimen lang is. {Nature, 22 Juni 1876, p. 181). 



HG. 



PLANTKUNDE. 



Betrekking tusschen den ouderdom van een boom en den tijd van ont- 

 knopping der bladen. — In de Archives des sciences de la Bibliotheque Uni- 

 verselle van Juni jl. , plaatste alphonse degandolle een artikel getiteld: 

 "IJdge d'un arbre a-t-il une influence sur V époque moyenne de la feuil- 

 laison?" Prof. decaisne te Parijs en Prof. carnel te Pisa hebben beiden 

 op zijn verzoek waarnemingen daaromtrent gedaan. Uit deze, waaronder vooral 

 merkwaardig is eene reeks van waarnemingen , gedurende 57 en 68 jaren voort- 

 gezet op twee even hooge exemplaren van Aesculus Hippocastanum te Genève, 

 schijnt te blijken, dat de ouderdom niets te maken heeft met het vroeger of 

 later uitbotten der bladeren. (The Academy , Juli 29, 1876, pag. 116). 



D. L. 



Fungi. — Aan een opstel van den heer a. müntz , geplaatst in de Anna- 

 les de Chimie et de Physique, Mei 1876, ontleenen wij het volgende. 



Hij heeft een aanmerkelijk getal soorten van paddestoelen en eenige schim- 

 mels onderzocht , en daarin drieërlei suikerachtige stoffen gevonden. De eerste 

 is de reeds lang daarin aangewezen mannite. De tweede, daarvan verschil- 

 lend door den kristalvorm en het veel grooter draaiend vermogen van het 

 polarisatievlak , is de trehalose , eene stof reeds vroeger door berthelot in 

 de zoogenaamde eetbare manna gevonden , en welke identisch is met de mycose, 

 door mitsgherlich in het moederkoren ontdekt. Bij deze twee soorten van 

 suikerachtige stoffen voegt zich soms nog een derde , van beiden onderscheiden 

 door het reduceerend vermogen op het bekende Fehlingsche proefvocht. 



Deze suikers kunnen in bepaalde gevallen óf alleen óf gemengd voorkomen. 



Zoo bevatten Agaricus cornucopia, maculatus, Cantharellus Cibarius , Agari- 

 cus scyphoides , albus , campestris alleen mannite. Hetzelfde geldt van Peni- 

 cillium glaucum. 



Daarentegen bevatten Agaricus Eringiï, sulfureus , muscarius , columbetta, 



