28 BIJDKAGB Tül DE KENNIS VAN ZOOGEN.VAMüpj PMYSIEKE MEDIUMS. 



kunnen? of deden wij hem pijn? Het laatste geloof ik niet. Opdringend 

 verzoek van den heer tiedeman bonden wij het medium met vrije vingers 

 op de gewone wijze met eene kleine wijziging, die echter het vormen 

 der meergenoemde ruimte niet belette. Wij verkregen evenals in de vorige 

 séance de manifestatie met de schel , met de harmonica enz. Eene zware 

 speeldoos , die aan het medium bekend was , werd naast den jongen op 

 een stoel geplaatst. Onder voortdurend kraken en trekken van de touwen 

 hadden de manifestatiën — ali^d achter het gordijn — plaats. Het gordijn 

 was voortdurend in beweging. De speeldoos werd in beweging gesteld , 

 toen zij op den stoel vrij kort naast het medium stond; het deksel 

 werd toegeklapt, als het slechts een kleinen stoot noodig had in eene 

 richting van het lichaam van het medium af. Toen echter de speel- 

 doos werd omgekeerd en de binnenkant van het deksel naar het medium 

 was gekeerd, zoo dat een ruk noodig was om het deksel toe te laten 

 vallen , hoorden wij wel voortdurend gekraak der touwen , maar getm 

 toeklappen van het deksel. Zeker een opmerkelijk feit. Andere mani- 

 festatiën konden door dit medium niet plaats vinden. We hadden wel 

 ongeveer op de gewone wijze gebonden , maar toch scheen het dat er 

 iets hinderde. Nu zou het tweede medium, de oudste der broeders, zijn 

 best doen de geesten tot werken op te wekken. Deze jongen, die min- 

 der zenuwachtig van aard was en dus waarschijnlyk beter bestand zou 

 zijn tegen ons binden, zou nu zoo op den stoel worden geplaatst 

 dat alle beweging onmogelijk was. Een der aanwezige heeren kwam 

 toen op de gedachte om het binden te laten varen en het medium 

 ook niet in den zak te plaatsen , maar het op andere wijze in de 

 onmogelijkheid te stellen armen , beenen , borst of hoofd te bewegen. 

 En wel als volgt. 



Men zou den jongen den overjas (demi-saison) van een der aanwe- 

 zigen aantrekken , zóó dat de rug van den jas op de borst van den 

 jongen kwam, hem dan de mouwen aantrekken, en daar natuurlijk 

 deze te lang waren, het overschietende deel zóó door een touwtje af- 

 binden , dat de vuisten van den jongen gebald in de mouw zaten. 

 De jas kon , omdat hij te breed was , niet van achteren worden toe- 

 geknoopt. De panden werden echter op elkander genaaid , na eerst 

 goed te zijn aangetrokken, waardoor de jag goed op het lichaam van 

 den jongen sloot. De armen werden nu achterwaarts op den rug ge- 

 kruist en de plaats van kruising door touwen goed bevestigd. Wij 

 overtuigden ons nu, dat de jongen onmogelgk zijn bovenlgf of de armen 



