32 GLET8CHERS IN ONS VADERLAND. 



den pompeuzen naam begroeten, dien ik hier aan de ijsveldjes in ons 

 vaderland gegeven heb. Men zal vragen of ik er onze , buiten hare 

 oevers getredene , toegevroren rivieren mede bedoel , of de uitgestrekte 

 plassen , die men in ons vaderland vindt , of de overgeloopene velden , 

 hier en daar onder den naam van vlotters of vloeters bekend, waarop 

 dikwijls de eerstbeginnende schaatsenrijders zich oefenen ? Neen , maar 

 ik bedoel hier een natuurtooneel , dat men slechts zelden kan waarne- 

 men en dat een treffend gezicht aanbiedt. In den regel bevriezen onze 

 rivieren , en blijft het water staan op die zelfde hoogte , als zij weder 

 door den dooi van hare boeien ontslagen worden; alsdan wordt het 

 ijs , dat zich op de uiterwaarden bevindt, bij het zoogenoemde kruien 

 of kruiden , tegelijkertijd losgemaakt en met den algemeenen stroom 

 meegesleept. Maar enkele malen gebeurt het, dat de rivier bij zeer 

 hoogen waterstand, waarbij het water bijna de kruin van den dgk 

 bereikt, bevriest, en wanneer dat water na eenigen tijd onder de be- 

 vrozene oppervlakte zakt en binnen zyne oevers terugtreedt , dan mist het 

 ijs op de uiterwaarden zijn steun en ploft naar beneden. Komt dit nu 

 op de gladde grasvlakte terecht , dan vormt dit eenvoudig een ijsveld , 

 waaraan niet veel is op te merken ; maar niet zelden vindt men op de 

 uiterwaarden met slooten uitgegravene gedeelten , waarop de wilgenrijs- 

 velden zich bevinden en waar de stompen op zekere hoogte boven den 

 grond uitsteken. Komt nu het ijsveld daarop te vallen, dan wordt het 

 na eenigen tijd door zijne eigene zwaarte verbrijzeld, sommige stuk- 

 ken blijven op de knoesten der wilgen hangen; andere zakken gedeel- 

 telijk in de gegravene slooten, en opmerkelyk is het , dat de verbrok- 

 keling met zekere orde en regelmaat, meestal in een bepaalden vorm, 

 plaats grijpt. Er worden groote vierkante stukken gevormd , die door 

 en op elkander liggen, en wel zoo, dat het geheel eene ineengestorte 

 marmeren of kristallen stad gelijkt, welks ruïnen ons eenigszins her- 

 inneren aan de afbeeldingen van de verwoeste en ineengestorte ste- 

 den van Klein-Azië. 



Moge de vergelijking van deze verbrokkelde ijsvelden nu al eens te ver 

 gedreven zijn , en zij niet den naam verdienen , dien ik er aan gegeven 

 heb , zeker is het dat zij de aandacht boeien , onzen geest naar andere 

 streken heenvoeren en door hunne grootschheid nimmer uit onze her- 

 innering zullen worden weggevaagd. 



Dr. H. J. BROERS. 



