34 DE MOTOU-UENNES EN DE CALOETSCHE POMP. 



tuigknndigen herhaaldelijk pogingen aanwenden tot het vervaardigen 

 van eene machine die aan die bezwaren te gemoet moest komen. Som- 

 wijlen scheen het zelfs alsof het vraagstuk opgelost was , maar weinig 

 tijds later bleek het , dat de berichten overdreven waren geweest , of 

 wel, dat de uitgevonden machine praktisch onbruikbaar was door 

 haar te samengesteld mechanismus, of door kostbaarheid in aan- 

 schaffing en gebruik. Zoo werd reeds in 1862 eene machine uitgevon- 

 den door LENOIR , waarvan men zich gouden bergen beloofde , maar 

 toen uit de onpartijdige onderzoekingen van den Franschen Ingenieur 

 TRESCA bleek, dat eene gasmachine van lenoir van ruim een halve 

 paard ekracht , per uur ruim drie kub. Meter lichtgas verbruikt, kwam 

 men tot het besef, dat de praktijk door de uitvinding van die machine 

 weinig gebaat zou worden. Toch maakten zij , die zich toelegden op het 

 uitdenken van zulke werktuigen, zich hoogst verdienstelijk, daar zij als 

 't ware den weg baanden voor anderen die het ingeslagen spoor konden 

 volgen en zich daarbij wachten voor de klippen waarop deze gestooten 

 en vergaan waren. Wy denken daarom met dankbaarheid aan mannen als 



LENOIR , ERICSSON, LANGEN eU OTTO , STENDBERG , HUGON , LEHMANN en ande- 

 ren , die zich met de meeste volharding hebben toegelegd op de oplossing 

 van een vraagstuk , dat inderdaad van meer belang is dan men opper- 

 vlakkig wel zou meenen. Reeds sedert lang had men begrepen , dat 

 de stoommachine hier geen dienst kon doen , en dat zij dus door eenig 

 ander werktuig moest vervangen worden, waardoor men alle bezwa- 

 ren, die zich tegen den bouw van kleine stoomwerktuigen voordoen, 

 en waarvan wij de voornaamste reeds boven in herinnering brachten, 

 kon vermijden. In stede van stoom besloot men dus verwarmde lucht 

 als motor te bezigen; van daar dat alle machines die naar dit principe 

 zijn samengesteld den naam hebben verkregen van Calorische machines, 

 onder welken naam men dus die machines verstaat waarbij eene zekere 

 hoeveelheid lucht door eene constante warmtebron wordt verhit, terwijl 

 men den naam van gasmachines geoft aan die werktuigen, bg welke 

 de be weegkracht door regelmatig plaats vindende ontploffingen wordt 

 opgewekt, gelijk dit, behalve bij de reeds genoemde LENOiRSche ma- 

 chine, ook plaats vindt bij eene petroleum -machine, die eenigen tijd 

 geleden te Weenen werd uitgevonden, doch die, hoe vernuftig ook 

 samengesteld, niet aan het doel beantwoordt, omdat de kosten van daar- 

 stelling en onderhoud te hoog zijn en het mechanismus te ingewikkeld 

 is. Deze zelfde bezwaren gelden ook van vele calorische machines, ge- 



