ZWANEN. 5S 



de verzekering niet geven dat die bewering met de waarheid overeen- 

 komt. Zeker is het, dat men de halftamme zwanen in twee standvas- 

 tige verscheidenheden kan verdeelen , de grijs en de wit geborenen ; 

 de eersten nemen altijd eene witte kleur aan als ze een jaar oud zijn. 

 Opmerkelijk is het wel dat de wit geborenen later, als zij volwassen zijn» 

 kleiner blijven dan de grijs geborenen , en dat zonder uitzondering grijs 

 geboren zwanen aan gryze jongen, en wit geboren zwanen aan witte 

 jongen het leven geven. Onze beroemde ornitholoog, de hoogleeraar 

 scHLEGEL deelt omtrent den Cygnus olor mede, dat in een zwanennest 

 soms witte en grijze jongen voorkomen. 



Zeer opmerkelijk is het, dat de Cygnus olor zelden in ons land op 

 den trek wordt gezien, en dat de hoelzwaan, waarvan onze tamme 

 zwaan niet afkomstig is , integendeel soms talrijk op de zich onder 

 water bevindende landen en in meren en rivieren wordt waargenomen. 

 En toch broedt volgens Prof. schlegel de hoelzwaan nog in zuidelij- 

 ker streken dan de wilde zwaan, die ons tamme zwanen heeft ge- 

 schonken. Zelfs verzekert Baron droste-htjlshoff, een zeer ijverig en 

 hoogst bekwaam ornitholoog , dat nimmer een Cygnus olor in Oost- 

 Friesland is gedood , terwijl de Cygnus musicus nu en dan in deze pro- 

 vincie , en enkel een Cygnus olor in slagnetten wordt gevangen , — en 

 evenwel is de Cygnus olor half getemd bij ons achtergebleven ! 



Een enkele keer is op het Zuidl aardermeer een strgd tusschen de 

 hooi- en tamme zwanen geleverd. Niet ver van twee tamme zwanen 

 lieten zich vijf hoelzwanen in het Zuidlaardermeer neervallen. Onder 

 een kwaadaardig geblaas ijlden , half vliegend , half zwemmend , de tamme 

 naar de wilde zwanen toe , die onder een lang uitgerekt : oe ! zich een 

 oogenblik verdedigden , maar toch spoedig in allergl de vlucht namen. 



De zwaan is een fiere vogel. Zijn kromme hals, zijn sneeuwwitte 

 kleur, zijn altijd ernstig voorkomen, boezemen onwillekeurig achting 

 in. Het mannetje heeft liefde voor het wijfje ; hij neemt er niet meer 

 dan eene , en zorgt mogelijk meer voor haar, dan de man onder ons 

 menschen voor zijne vrouw. Zeker is de huwelijkstrouw bij hen groo- 

 ter dan bij ons. 



Tam als de ganzen of eenden worden zij nimmer. Is het water niet 

 bevroren , dan reizen zij soms wel een uur of verder van huis. Ten einde 

 hen te herkennen , geeft de eigenaar hun aan den bek of pooten een merk , 

 of éen ijzeren ring met een merkteeken daarop wordt hun om den 

 hals gedaan. Enkelen slechts kunnen vliegen ; om hen dit te beletten , 



