ZWANF-N. 57 



die vroeger meer waarde hadden dan nu , was men eertijds begeerig. 



De jonge zwanen worden des najaars verkocht, en daarvoor wordt 

 wel zeven gulden voor ieder bedongen. Dan worden zij gedood , daarna 

 van al de vederen behalve van het dons beroofd, en daarop van het 

 vel ontdaan , dat bereid wordt en als pelswerk wordt verkocht. 



Een jonge zwaan levert 5 hektogram beste veeren op, die wel sterk 

 maar minder zacht dan die van ganzen zyn , en die voor ƒ 3 het 

 kilogram worden verkocht. 



De zwaan zelf, nadat hij geslacht en van vel en vederen ontdaan 

 is , weegt , als hij grijs geboren is , ongeveer 9 KGr. en , als hij wit gebo- 

 ren is, ongeveer 7 KG. Zij hebben dan hunnen vollen wasdom nog niet 

 bereikt , en vandaar dat zij minder gewicht bezitten dan de hoelzwaan 

 (Cygnus musicus), die kleiner dan de tamme zwaan is, en die in vol- 

 wassen staat een gewicht van 11.5 KG. heeft. 



Vroeger werd het zwanenvleesch voor niet eetbaar gehouden. Een 

 van het vel ontdane zwaan vond bijna geene koopers en bracht niet 

 meer dan 30 cent op. Nadat de vleeschprijzen tot een vroeger onge- 

 kende hoogte zijn gestegen , heelt zich de prijs van het zwanenvleesch 

 in die mate verhoogd, dat thans ƒ 1 wordt bedongen. Hier moge 

 de mededeeling op hare plaats zijn, hoe het vleesch van den 

 zwaan bereid dient te worden, als het een smakelijk voedsel zal wor- 

 den genoemd. Men snijdt van het vleesch al het vet, dat een niet 

 aangenamen smaak heeft, af, verdeelt dan de zwaan in stukken, en 

 kookt het vleesch in een ketel , dien men open houdt , om de wildsche 

 damp te doen ontwijken. Is het gaar, dan neemt men het vleesch van 

 de beenderen af en braadt het in reuzel of nog beter in boter. Ik heb 

 van iemand de mededeeling ontvangen , dat dan het gebraden vleesch 

 van een zwaan dat van de gans in smakelijkheid overtreft. 



Vele zwanen worden in de provincie Groningen niet gehouden. De 

 wetten, — waarin men zeer dikwijls oude woorden aantreft, die erfe- 

 lijk zijn , omdat de eene wet de moeder der volgende is , wanneer 

 geene geweldige omkeering breekt met vroegere instellingen, — be- 

 stempelen den houder van zwanen, als hg de bescherming der wet wil 

 genieten, met den naam van '^eigenaar van eene zwanendrift." 



Om eigenaar eener zwanendrift te worden, is, zonderling genoeg, de 

 toestemming des konings noodig. De eigenaar geniet dan de bescher- 

 ming der wet , maar is verplicht de zwanen te merken met een teeken , 

 dat hij bij de jaarlijksche registratie moet aangeven. Die bescherming 



