EENIGE BIJZONDERHEDEN UIT HET LEVEN VAN OOIEVAARS. 63 



woonlijk erg afgevallen uit, zelfs om medelijden op te wekken. Zij 

 moeten zich dan ook geducht inspannen. 



In het volgende voorjaar zette een mannetje zich op het nest neer , 

 terwijl een wijfje, op een naastbij zijnden boom gezeten , rustig toezag , 

 wat verder zou gebeuren. 



En er gebeurde ook wat. Het mannetje moest om het wijfje vech- 

 ten; zij zou het loon zijn van den dapperste. Zij zou met ontzag en 

 vertrouwen tot haren echtgenoot moeten kannen opzien, hem hare 

 liefde schenken en vereering , omdat zij de zekerheid zou erlangen , 

 dat zijne kracht haar voortaan zou beschermen. Achtereenvolgens beleger- 

 den wel 10 of 12 ooievaars den dapperen op het nest, en allen wist 

 hij er af te houden. 



Luidruchtig genoeg ging het hierby toe. Met opgeheven neb keerde 

 hij lederen aanvaller af; één voor één deinsde terug; hij behield het 

 terrein , en zegevierend keek hij rond of zich niet nog een nieuwe 

 pretendent zou opdoen. Toen allen afgetrokken waren , voegden het 

 mannetje en het wijfje zich byeen, en het huwelijk was voltrokken. 



Het was zeer gezellig , toen het oude nest weer bewoners had. Allengs 

 werden wij goede vrienden; zij ontvluchtten ons nimmer. Waren zij 

 in de weide bezig met voedsel te zoeken, en kwamen wij dan tot 

 zeer dicht bij hen, zij mochten dan soms een stap doen, maar opvlie- 

 gen nimmer. Zij kenden niet alleen ons maar al de bewoners der plaats. 



In zekere lente streken een paar vreemde ooievaars , tot de voor- 

 loopers behoorende, over het ons zoo welbekende nest. De ooievaars 

 toch komen in het voorjaar niet allen te gelijk van hunne reis terug. 

 Soms ziet men er een bezit nemen van de oude woning, terwijl eerst 

 8 tot 10 dagen later zyn wederhelft aankomt. 



De leegstaande woning beviel aan het paar, zij zetteden er zich op 

 neer en hoopten een aangenaam te huis te hebben gevonden. Maar 

 zij hadden buiten den waard gerekend in den eigenlijken zin. Zij be- 

 drogen zich dan ook deerlijk. 



Vooreerst gevoelden zij zich niet op hun gemak tegenover de men- 

 schen , die hun volslagen onbekend waren ; waarvan zij dus niet wisten , 

 of zij vredelievend dan wel vijandig gezind zouden zijn. Zij bleven 

 niet alleen op eerbiedigen afstand van het huis, maar vlogen by ie- 

 mands nadering dadelijk op. Zij bevonden zich op vreemd terrein, dat 

 kon gaen duidelijk bemerken. De bewoners der plaats lieten hen met 

 vrede, maar met de eigenaars van het nest was dit een heel ander 



