EEN WELDOENER DER MENSOHHEID. 



R. S. TJADEN MODDERMAN. 



Men verhaalt , dat gustaaf III , koning van Zweden , op eene reis 

 door Europa gedurig met hoogen lof over een zijner onderdanen hoorde 

 spreken, wiens naam, sciieele, hem onbekend was. Toen de koning 

 de overtuiging verkregen had , dat deze werkelijk eene Europeesche 

 vermaardheid bezat en zijn land niet weinig tot eer verstrekte , gevoelde 

 hij eene licht verklaarbare spijt dat hij nog niets voor hem gedaan 

 had en benoemde hem tot ridder der Wasa-orde. De minister, die van 

 dit koninklijk besluit bericht ontving, stond niet weinig verbaasd. 

 ScHEELE een ridderorde , riep hij uit , scheele ! Maar aan den duide- 

 lijk uitgedrukten wil van den koning viel niet te twijfelen, en de 

 ridderorde werd verzonden. Wel te verstaan niet aan scheele, Zwe- 

 den's roem in het buitenland, maar aan scheele, een onbeduiden- 

 den landjonker. 



Wie was nu die in zijn tijd beroemde en tevens onbekende man , 

 dien ik blijkens het opschrift van dit stukje voor een weldoener der 

 menschheid schijn te houden? Ofschoon hij naar mijne overtuiging het 

 volste recht heeft op dien eeretitel, mag ik toch niet veronderstellen, 

 dat de meerderheid mijner lezers beter met hem bekend is , dan koning 

 GüSTAAP en diens minister dit waren. Want ons geheugen is niet sterk 

 genoeg om de namen van allen te kennen, waarvan uitgemaakt is, 

 dat zij der menschheid gewichtige diensten bewezen hebben. Aan be- 

 trekkeljk weinige verdienstelijke mannen schenkt de grillige faam eene 



5 



