BIJZONDEBHEDEN UIT HET LEVEN DEK OOIEVAARS. 8l 



uit te noodigen tot hem te komen. Althans spoedig zag men haar dan 

 verschijnen , en begonnen zij het nest te bewonen. 



Hun woning had, door die steeds aangroeiende massa takken, al 

 eene aanmerkelijke hoogte gekregen, ja geleek wel een toren. De be- 

 nedenste verdiepingen waren gaandeweg door musschen, kwikstaarten 

 en andere vogeltjes in gebruik genomen, die, terwijl ze er een warm 

 en veilig verblijf vonden, het tevens sterker maakten en dichter en 

 warmer , zoo door het aanbrengen als door het invoegen van hetgeen 

 ieder hunner voor den bouw van zijn nest noodig had. 



De ooievaar is zeer aan zijn jongen gehecht ; hij verzorgt en beschermt 

 ze met liefde en teederheid , maar verwent ze niet. Zoo lang zij klein 

 zijn, blijven vader of moeder op het nest om voor hen zorg te dra- 

 gen, terwijl de andere om voedsel uit is; en zoo dikwijls hij met spijs 

 terugkeert , kleppert hij van vreugd ; hij verblijdt zich aan hunne be- 

 hoeften te kunnen voldoen, zoo veel voor hen te hebben verzameld. 

 En daarop vangt hij zijn taak van voederen aan. Op welke wijze ? Zijn 

 krop , die hun tot spijskorf dient , is gevuld met kikkers , slangen , 

 kevers , muizen , enz. enz. ; deze stoot hij achtereenvolgens voor hen 

 uit, terwijl die dieren nog niet geheel dood zijn, bij welke bewer- 

 king hij zelf bijna dreigt te stikken ; en daarop steekt hij ze zijn 

 jongen in den bek. Wat weert hij zich daarbij dapper, en hoe vroo- 

 lijk verdringt zich de kleine schaar om er het eerste bij te zijn , en 

 wat piepen zij eigenaardig uit louter verlangen ! En de oude ooievaars 

 hebben waarlijk eene zware taak om hunne vier of vijf jongen te voe- 

 den en groot te brengen; zij vermageren er van, en als de kinderen 

 groot zijn, zien de ouden er afgevallen en verzwakt uit, ja zelfs om 

 medelijden met hen te hebben. De ooievaar is een zeer gulzige vogel, 

 een ware veelvraat , hij slikt alles in wat hem voorkomt , en is schier 

 niet te verzadigen. 



Op zekeren dag was er een jong uit het nest gevallen. Pastor schulz 

 ontfermde zich zijner en voedde het verder op. Hansje, zoo noem- 

 den de kinderen den jongen ooievaar, gaf heel wat drukte en leven- 

 digheid, want zy maakten er zich een feest van om hem goed 

 te doen , met hem te spelen en kikkers voor hem te vangen en 

 kevers, en hij kon er heel wat aan. Nu, men kan er gerust op 

 zijn dat hem niets ontbrak, dat hij rijkelijk genoeg te eten kreeg, 

 want de keukenmeid was hem zeer genegen ; zij gaf hem alle ingewan- 

 den van het gevogelte , ja alles wat zij maar van zijn gading achtte ; 



6 



