84 ÈTJZONDERHËDEN ÜIT HET LEVEN DER OOlEVAABS. 



stoot op stoot , en slag op slag treft doel. De gier deinst terug , valt, 

 raakt onder, ligt op den rug en kan zich niet langer verweren. De 

 ooievaar haalt adem, ziet hijgend op zijn belager neer en staat gereed 

 om, bij de minste beweging, hem een laatsten slag toe te brengen. 

 Maar ziet , heel onverwachts , terwijl de gier als dood ter neder ligt , 

 heft hij zich eensklaps op en neemt ijlings de vlucht, terwijl onze 

 moedige ooievaar , bitter gehavend en nog bevend van woede , angst 

 en krachtsinspanning , bij zijn kroost terug keert , en , als hij allen 

 behouden ziet, van vreugde kleppert over de behaalde zegepraal. 



Versta my echter wel. Uit de orde waarin ik deze door den heer 

 scHüLZ meegedeelde bijzonderheden rangschik, als: het dikwijls ge- 

 toonde verlangen naar het oude nest en het gevecht met den gier , 

 moet men niet opmaken , dat daartusschen eenig verband bestaat. 

 Het is mogelijk dat de ooievaars zich aan oene plaats hechten , even als 

 de kat aan een huis ; het is mogelijk dat het zoeken naar een nieuwe 

 woning hen tegenstaat , of dat zij er niet aan denken er een te bouwen ; 

 het is ook mogelijk, dat zij de herinnering bewaren aan ondervonden 

 bescherming en veiligheid en liefde, — de hond en de olifant immers 

 toonen ook vaak hun geheugen in dat opzicht; — maar al bestaat 

 daartoe de mogelijkheid, zekerheid hebben wij voor deze stelling 

 niet; en elk der feiten staat in het verhaal van den heer schülz ge- 

 heel op zich zelf. Vergeten wij daarby niet, dat de bijzonderheden, die 

 ons worden meegedeeld, zijn byeen verzameld in een tijdsbestek van 

 35 jaren. 



Niet altijd zijn het zulke ongelijke gevechten tegenover machti- 

 ger vijanden, die de ooievaar heeft te leveren. Dikwijls gebeurt het 

 dat vreemde ooievaars bij herhaling komen toevliegen, omdat de plaats 

 of de bouw van het nest hun bevalt en zij het verlangen te bezitten , 

 waartoe zy de jongen , die er in zijn , willen dooden. Maar wie de aan- 

 valler ook zij, altijd gedraagt de ooievaar zich even moedig, vooral 

 als het betreft het beschermen zijner jongen, en nimmer rust hij, voor- 

 dat de roover wijkt. Bijna elk jaar zou misschien wel van de een of 

 andere veehtpartij kunnen getuigen, ondernomen ter verdediging van 

 het broedsel. Ja, trouw is de ooievaar en bij alle menschen bemind. 

 Ook is hij den mensch evenzeer genegen , omdat hij weet dat deze hem 

 nooit kwaad doet. 



De boom, waarop het nest stond, was geheel hol. Een hevige storm 

 wierp in zekereja winternacht hem , en met hem, het oude nest omver. Onze 



