8© BIJZONDERHEDEN UIT HET LEVEN DER OOIEVAARS. 



koü, dan wel de overstroomiiig van den Nijl te zijn, waarnaar hij 

 den tijd van zijn vertrek regelt. 



Koü vreest hij niet. Vroeg in het voorjaar komt hij herwaarts, zelfs 

 terwijl het nog vriest en de noordenwind vergezeld door hagel en sneeuw- 

 jacht ons om de ooren fluit. Maar hij schijnt den tijd te berekenen dat 

 de Nijl binnen zijne oevers keert, omdat er dan kikvorschen en ander 

 voedsel in overvloed voorhanden zijn. 



Het voorjaar kwam, en daarmee verscheen ook onze ooievaar. Pastor 

 SCHULZ had, om een eind aan het geschil te maken, het twistpunt 

 doen vallen, den uitverkoren eik doen omhakken. "Als de ooievaar bij 

 zijn terugkomst zijn geliefden eik niet meer vindt , dan zal hij zich wel 

 naar mijn zin voegen," dacht hij, en wat hij hoopte gebeurde: de 

 ooievaar gaf hem zijn zin en , als wilde hij hem nu in allen deele te- 

 vrede stellen , als wilde hij toonen dat hij den pastor heel goed had 

 begrepen, ditmaal begon hij te bouwen op den boom die het allerdichtst 

 stond bij de pastorie. Met meer dan gewone belangstelling had men zijn 

 komst verbeid , sloeg men zyn arbeid gade , en de vreugde over de behaalde 

 overwinning was algemeen. Men was , zoo mogelijk, den ooievaar nog meer 

 genegen dan voorheen , en nu gevoelde men geen spijt meer over het 

 vellen van den prachtigen eik , midden in de weide , waaronder het gra- 

 zend rund zoo vaak beschutting was komen zoeken tegen de fel ste- 

 kende zonnestralen. Pastor schulz vond dat hij de zaak al heel goed 

 had overlegd, dat hij heel slim was geweest door het pleit op die 

 wijze te beslissen, en gedurig wierp hij een blijden, van welgevallen 

 getuigenden blik naar de gverige bouwlieden. Zoo gingen eenige weken 

 voorbij , het bouwen van het nest vorderde snel , en het was ongeveer 

 een el hoog , toen , op zekeren dag , een groot aantal vreemde ooievaars 

 zich om den boom verzamelden. "Wat is er nu aan de hand?" dacht 

 de pastor, en met belangstelling zag hij toe. Er was iets bijzonders: dat 

 was klaar en duidelijk te zien. De ooievaars wandelden rondom den 

 boom , klepperden en onderhielden zich met elkaar , en waren daarbij 

 zeer levendig; maar de ooievaars van het nest "zaten er boven op 

 en hielden zich er buiten. In het eind kwamen zij toch ook eens bene- 

 den, wandelden om den boom , en het geklepper en de drukte hernieuwden 

 zich. Ofschoon de pastor hun taal niet verstond, moest hij toch wel 

 gelooven dat zij met elkander ernstig beraadslaagden. En wat gebeurt 

 er? Na een poosje verheffen allen zich in de lucht en beginnen een- 

 parig het in aanbouw zijnde nest af te breken en geheel uit elkan- 



