DE AMERIKAAMSCHE DRtTKSCHRTJVER. 99 



met een medelijdend schouderophalen , elders met wantrouwen als een 

 gelukzoeker afgewezen. Maar eindelijk , daar gaat zijn gelukszon op ; 

 en "fulton's dwaaslieid" wordt fülton's roem. Mag hij nu rusten ? 

 Nu breekt eerst recht het tijdperk van werkzaamheid , van ingespan- 

 nen rusteloos jagen naar meer en beter voor hem aan. Na zeven jaren 

 zwoegens sterft hij, zijn huisgezin achterlatend in bekrompen, zoo niet 

 behoeftige omstandigheden. 



Van waar die bittere onbillijkheid in de lotsbestemming van de 

 meeste grooto uitvinders? Laat ons trachten rechtvaardig te zijn jegens 

 ons veel belasterd menschengeslacht bij de beantwoording dezer vraag. 

 Neen, het zijn niet uitsluitend booze hartstochten, 't zijn zelfs niet 

 hoofdzakelijk de zelfzucht en de afgunst van anderen , die den uitvinder 

 de vleugels knotten, 't is niet enkel verwaandheid en betweterij of 

 kortzichtigheid en bekrompenheid die hem omspint als met een net , dat 

 zijne bewegingen verlamt. Het is ook niet enkel eigenbaat en geldgierig- 

 heid , waartegen hij het hoofd stoot ! Om zich in eens anders plannen 

 en denkbeelden zoo geheel te verplaatsen dat men zijne verwachtingen 

 ten volle deelt, en met hem het waarschijnlijke als onfeilbaar aan- 

 staande acht, daartoe behoort eenc zeldzame mate van toewijding aan 

 zijne zaak en bovendien eene inspanning van den geest, die zelfs voor 

 hem , wiens keunis met die des uitvind ers gelijk en gelijksoortig is 

 zeer groot is en bezwaarlijk. Slechts wat alledaagsch is en gewoon 

 kan dadelijk door iedereen gevat, slechts wat voor de hand ligt door 

 iedereen begrepen worden. Een uitvinder — en dit des te meer naar- 

 mate zijne uitvinding grootscher en belangrijker en nieuwer is, ■ — moe 

 dus wel voor de meesten den schijn op zich laden van eenige nevel- 

 achtigheid in zijne denkbeelden , van groote overspanning in zijne ver- 

 wachtingen. Hy is een uitvinder, dat wil zeggen hij ziet verder en 

 meer dan allen die hem omringen. Maar daarom juist ook hunnent 

 deze zijn vlucht niet volgen. Hij staat hooger dan de anderen, maar 

 daarom ook staat hij alleen: zijn adelbrief is zijn doemvonnis. 



En bovendien , wie zegt het ons van welke geringe byomstandighe- 

 den, van welke toevalligheden, geheel buiten het genie van den uit- 

 vinder en den hem al of niet verleenden steun om, het slagen of ver- 

 loren gaan van eene uitvinding dikwijls heeft afgehangen ? In dit op- 

 zicht vooral mag eene geschiedenis, als waarvan bij den aanvang van 

 dit opstelletje sprake was , in den vollen zin van 't woord leerzaam 

 worden genoemd. Eene uitvinding, zal zij waarde hebben, moet "iu 



