102 DE AMERIKAANSCHE DBÜKSCHRIJVER. 



ons om , alvorens verder te schrijven , met den voet de trede van het 

 werktuig neder te drukken. Doen wij dit, dan geschieden er twee din- 

 gen. De rol met het papier wordt ten eerste weder geheel naar rechts 

 bewogen en ten tweede een weinig omgedraaid, zoodat de letter, die 

 wij aanstonds aanslaan, nu het papier niet alleen weder juist treffen 

 zal daar, waar de regels behooren te beginnen, maar ook zooveel la- 

 ger als behoorlijk is. Een knop , dien wij verstellen kunnen aan de 

 zijde van het werktuig , veroorlooft ons om , eens en voor zoolang wij 

 willen , die ruimte tusschen de regels grooter of kleiner te maken. 



Wij kunnen ook elke letter onderstrepen met behulp van een der 

 44 toetsen onzer letterpiano. 



Men ziet het, wie de letters kent en de woorden spellen kan, kan 

 ook schrijven met dit werktuig. Hoe snel hg daarmede voortkomt, 

 hangt in de eerste plaats van hem zelven, van zijn meerdere of min- 

 dere geoefendheid af. Maar zooveel is zeker, dat men geen virtuoos 

 daarop behoeft te zijn om daarmede tweemaal meer woorden in den- 

 zelfden tijd op het papier te kunnen brengen, dan men zou kunnen 

 doen, als men op de gewone wijze iets schrijven moet, dat door nog 

 anderen dan zetters voor de drukpers gemakkelijk en vlug moet kun- 

 nen gelezen worden. Een man kan met de machine dus zooveel doen 

 als twee vlugge bladschrijvers. En wat ook zeker van groot belang is, 

 hij doet dit met minder inspanning van oogen en spieren dan zij. 

 Die van de oogen, men begrijpt dit lichtelijk, is daarbij al zeer ge- 

 ring, daar men spoedig eiken letterknop leert vinden zonder daarnaar 

 te zien , en die van de spieren der hand is ook véél minder , omdat 

 men bij het gewone schrijven slechts bepaalde spieren van een hand 

 en op de machine een veel grooter aantal van beide handen gebruikt. 



De voordeden , aan het gebruik van dit werktuig verbonden , zijn 

 dus waarlijk niet gering. Men ziet dit reeds uit het bovenstaande, en 

 het zou gemakkelijk zijn nog veel meer daarvan te zeggen. Toch is 

 het werktuig in Europa nog weinig bekend en nog minder in gebruik. 

 Hoe komt dit? Moet men hierbij alleen denken aan de gehechtheid 

 aan • het oude , aan de moeiel^kheid , waarmede al wat nieuw en on- 

 gewoon is te worstelen heeft ? Zeer zeker is dit een hinderpaal , en voor 

 dit werktuig een grooter, dan voor menig ander. Maar toch, de eenige 

 kan het niet zijn. De vrij hooge prijs kan er raisschien ook toe bij- 

 dragen. Honderd vijf en twintig dollars is een som , die men in Europa 

 niet gemakkelijk uitgeeft voor een werktuig, dat alleen nuttig zijn 



