128 EEN MERKWAAUDIGE ZONSOPGANG. 



breede nevelbanden , die in noord-noordwestelijke richting zich tot een 

 nevelbank van 25'' hoogte vereenigden, terwijl zij, in het daartegenover 

 gelegen punt , desgelijks te samen kwamen. Van daaruit liet zich van tijd 

 tot tijd een langdurig maar zwak rollen van verwijderden donder hooren. 



Het schouwspel werd nog grootscher , de verlichting nog schitteren- 

 der ; het scheen alsof het licht de geheele schepping om ons heen in goud 

 wilde kleeden. Ook de nevelbanden , die~zich intussehen zeer verbreed had- 

 den en naar het oosten zichtbaar afdaalden , namen deel aan deze kleuring. 



Nu was de zon op het punt van zich te vertoonen; zij toonde zich 

 door de haar het naastbij zijnde nevelstrepen heen , en er vormde zich 

 aan den hemel een stralenkrans , die van de zon als middelpunt uitging. 

 De kleurenstraal van dien krans was allerprachtigst en wisselde tus- 

 schen violet, groen en rosa. Het geheele beeld geleek op sommige vormen 

 van het noorderlicht. 



Nog was de zon niet geheel van achter den Osning verrezen, toen 

 een geheel gesloten regenboog zich over den hemel uitbreidde. Zijn top 

 raakte het zenith ; zijne breedte bedroeg ter nauwernood een graad , 

 maar hij vertoonde al de kleuren in buitengewone duidelijkheid. Met 

 dezen regenboog hield de verlichting, te midden waarvan wij ons tot 

 op dit oogenblik toe bevonden hadden, naar het westen toe op. Doch 

 ook daar , waar de hemel tot nog toe zuiver was geweest , wachtte ons 

 nog een eigenaardig schouwspel. Een nevelzuil , die met haar voet op 

 den horizon rustte, verhief zich totdat zij met haar top den regenboog 

 raakte. Zij geleek een palm met een rijk gekleurde kroon, waarvan 

 de tinten telkens afwisselden. 



Nog rolde de donder ver in het zuiden. De nevelbanden werden breeder 

 en breeder; daarop scheurden zij plotseling in stukken die aangroeiden 

 tot grijze wolken. De verlichting verdween. De zon, die tot 4° gestegen 

 was , werd plotselijk door een wolkenkap bedekt. Het vreemde licht- 

 schijnsel maakte plaats voor een even vreemde duisternis. 



Het weder was gedurende het overige van den dag zoel en drukkend. 

 Des namiddags hoorde men weder in het zuiden het meergenoemde 

 rollen, maar tot een onweder kwam het niét." Hg. 



