130 BAKWIN. 



van zijn leven grootendeels in Indië heeft doorgebracht. Zijn buiten 

 Nederland weinig bekende naam verdient evenwel in aandenken te 

 blijven, omdat hij onder de voorloopers der ontwikkelingstheorie eene 

 eervolle plaats inneemt. Onder zijne talrijke geschriften van wijsgeerig- 

 natuurkundigon inhoud verdienen uit dit oogpunt vooral zijn Wijs- 

 geerig natuurkundig onderzoek aangaande den oorspronkelijken mensch 

 en de oorspronkelijke stammen van deszelfs geslacht^ en de verhan- 

 deling Over het begrip van levenskracht uit een geologisch oogpunt 

 beschouwd, vermeld te worden. Het eerste verscheen reeds in 1808, 

 het andere , hoewel omstreeks denzelfden tijd geschreven , werd eerst 

 in 1816 in een bundel Wijsgeerig-natuurkundige verhandelingen , tege- 

 lijk met eenige andere opstellen van meer of minder gelijke strek- 

 king, door hem uitgegeven. Uit deze geschriften leert men doornik 

 kennen als een beslist voorstander van de stelling, dat de onderschei- 

 dene vormen, waarin zich het leven in opvolgende tijden geopenbaard 

 heeft, allengs de eene uit de andere zijn ontstaan. Hij staat reeds ge- 

 heel op het standpunt , waarop zich kort daarna lamarck ten opzichte 

 der dierenwereld en vervolgens prévost en lyell ten opzichte der 

 geologische geschiedenis van onzen aardbol geplaatst hebben. 



"Doch do zaden door Dr. doornik gestrooid vielen in geene vrucht- 

 bare aarde. Wel werden eenige zijner stellingen betrefiende den oor- 

 sprong van den mensch door den Groningschen Hoogleeraar g, bakker 

 in eene uitvoerige verhandeling tegengesproken; het publiek sloeg 

 daarop evenwel weinig acht, en weldra geraakten zij geheel in ver- 

 getelheid. 



"Een menschengeslacht ging voorbij, eer men in Nederland meer aan- 

 dacht aan de evolutieleer begon te schenken. Aanleiding daartoe gaf 

 de verschijning van het bekende werk : Vestiges of the natural history 

 of Creation. 



"Yan dit werk verscheen in 1849 eene Kederlandsche vertaling van 

 de hand van Dr. j. h. van den buoek, Leeraar in de Scheikunde aan 

 de Kweekschool voor militaire geneeskundigen te Utrecht , voorzien van 

 eene voorrede van. den beroemden , ook in Engeland wel bekenden chemi- 

 cus Prof. G. J. mulder. Dit werk verwekte een levendigen pennestrijd, 

 maar het aantal tegenstanders was grooter dan dat der voorstanders. 

 Merkwaardig genoeg vond het meer ingang bij het groote publiek, en 

 inzonderheid bij eenige godgeleerden van liberale richting, dan bij de 

 vertegenwoordigers der natuurwetenschappen. Bijna alle dier- en plant- 



