DARWIN. l4S 



bewegen en daardoor de meeste kans hebben van aan eenig dreigend 

 gevaar te ontvluchten of eene prooi te bemachtigen , met één woord 

 allen die iets vooruit hebben boven hunne soortgenooten vermoedelijk 

 langer dan andere minder begunstigde individu's in het leven zullen 

 blijven , — eene soort van schifting plaats , waarvan het noodzakelijk eind- 

 resultaat is : datgene wat spencer zoo juist als kernachtig heeft genoemd : 

 the surviving of the fittest , het overleven van de geschiktste n. 



Dit is in het kort de grondslag der geheele Darwinische theorie. 

 Men ziet , het denkbeeld op zich zelf is zoo eenvoudig dat dit het ei 

 van coLUMBüs herinnert. Toch dacht dauwin zelf er aanvankelijk niet 

 zoo over. Hij wist zeer goed dat de zaak, wel verre van zoo eenvoudig 

 te zijn als zij zich aan den oppervlakkigen blik vertoont, integendeel 

 zeer samengesteld is en eene menigte van moeielijkheden on bezwaren 

 aanbiedt, die eerst moesten worden uit den weg geruimd . alvorens men 

 zich veilig aan den gevonden leiddraad kon toevertrouwen. Hij haastte 

 zich dan ook volstrekt niet met zijne ontdekking daarvan wereldkundig 

 te maken , maar besloot waarnemingen en proeven te doen , om het begin- 

 sel der natuurkeus nader aan de ervaring te toetsen. Voorts verzamelde 

 hij , steeds met het oog daarop , eene menigte van feiten door andere schrij- 

 vers , zij het ook met een geheel verschillend doel , opgeteekend. Vele 

 jaren lang ging hij hiermede voort. Alleen eenige zijner vrienden , be- 

 paaldelijk HOOKER , de beroemde botanicus , directeur van den botanischen 

 tuin te Kew , en cuarles lyell , de niet minder beroemde hervor- 

 mer der geologie, waren er mede bekend. ' 



Misschien zoude hij nog lang aldus zijn voortgegaan, ware het niet 

 dat een ander op hetzelfde denkbeeld was gekomen en hij daardoor 

 als het ware gedwongen werd het lang bewaard stilzwijgen te verbre- 

 ken. Alpred wallage , de ook onder ons door zijne voortreffelijke be- 

 schryvingen der natuurtafereelen van onzen oost-indischen archipel wel 

 bekende reiziger, zond in 1858 aan darwin zelven een opstel, ter 

 openbaarmaking in een of ander engelsch tijdschrift. Het moet voor- 

 zeker op ijarwin eenen eigenaardigon indruk gemaakt hebbeu , toen 

 hij in dit opstel zijne denkbeelden , waartoe wallage , geheel onaf han- 



' Nog: levendig staat mij het ei'ustige , denkende gelaat van lYelL voor den geest , 

 toen hij, in den zomer van 1858, na een lang gesprek over de ontwikkelingshypothese, 

 waarbij .hij mij het eerst bekend maakte met de meeningen van zijn vriend darwin, 

 mij verliet met de woorden: owi, oui , Mr. H., c'est tine theorie , avec laquelle il 

 faudra compter dènormais! 



