DE KLEINSTE BESTANDDEELEN DER LICHAMEN 

 EN HUNNE BEWEGINGEN. 



DOOR 



Dr. G. J. MICHAELIS. 



In de natuur is alles in beweging. Hoe dieper men doordrong in 

 de studie der natuurverschijnselen, des te meer werd men overtuigd 

 van de waarheid dezer stelling. Bekend is de strijd, dien de geleerden 

 vroeger te voeren hebben gehad tegen de algemeen aangenomen leer 

 van AEISTOTELES , dat de aarde het rustend middelpunt van het heelal 

 zou wezen. Het "e pur si muove" van galilei moge geschiedkundig 

 zijn of niet , het verhaal geeft in allen gevalle een juist denkbeeld , 

 hoe vast het vooroordeel ingeworteld was omtrent de onbewegelijk- 

 heid van onzen aardbol. 



Later is langzamerhand door nauwkeurige waarnemingen gebleken, 

 dat de zon met het geheele planetenstelsel eene gemeenschappelijke 

 verplaatsing ondergaat in de hemelruimte ; dat verder de vaste sterren 

 alleen onbewegelijk schynen, omdat haar afstand zoo verbazend groot 

 is, terwijl zij inderdaad zonnen zijn, die zich zeer snel verplaatsen. 



Maar wat voor die ver verwijderde hemellichamen geldt, namelijk 

 dat allen zich bewegen , is evenzeer toepasselijk op de onzichtbaar kleine 

 deeltjes , waaruit , zooals men aanneemt , alle stof is samengesteld. Elk 

 voorwerp, hoe onbewegelijk het schijnen moge, moet beschouwd wor- 

 den als eene vereeniging van een onnoemelijk aantal heen en weer 

 slingerende of op andere wijze door elkaar heen dwarrelende onveran- 

 derlijke deeltjes. Men weet dit niet ten gevolge van onmiddellijke waar- 



11 



