EEN MEDEDEELING OP ANTHROPOLOGISCH GEBIED. 



187 



gezicht znlk een gewicht aan genoemd voorwerp bijzet. Immers, in- 

 dien die heeldtenis werd gesneden in 't weeke, nog niet verkiezelde 



hout; dan zou hier- 

 uit volgen, dat het 

 menschelijk ge- 

 slacht reeds aan- 

 wezig was vóór 

 die lange reeks 

 van jaren, die er 

 ongetwijfeld ver- 

 loopen moesten, 

 alvorens het hout 

 geheel in verkieze- 

 ling was overge- 

 gaan. Maar er 

 blijft nog een 

 tweede mogelijk- 

 heid over, t. w. 

 dat de figuur na de 

 versteening , dus 

 in het reeds ver- 

 kiezelde stuk hout, 

 werd ingesneden , 

 en in dit geval 

 zou , gelijk van 

 zelf spreeki ., het ka- 

 rakter der waardij 

 geheel verande- 

 ren, van het geologisch naar het archaeologisch gebied worden overgebracht, 

 ja hoogstwaarschijnlijk zou daardoor dit voorwerp schier alle waarde 

 verliezen. Niet gemakkelijk evenwel is hier de juiste verklaring te geven. 

 Volgens 't oordeel van bekwame houtsnijders , wier gevoelen door 

 prof. scüAAFHAUSEN werd ingeroepen , heeft de beeldtenis allen schijn , 

 van in het weeke ^ niet-verkiezelde hout te zijn aangebracht. Met groote 

 kunstvaardigheid zou evenwel de figuur ook in het reeds versteende 

 hout kunnen zijn gegraveerd. Heeft men hier dan wellicht te doen met 

 eene dier mystificaties , waarmede in den laatsten tijd óf winstbejag , 

 of een niet te verschoonen gril de wetenschap trachtte te misleiden? 



