200 BIJDUAGE TOT DE KENNIS VAN DE GEAARDHEID DER DIEREN. 



voetstappen omkijkende , een kloeken neger beneden mij langs den water- 

 kant zag voorbij sluipen, om zich een goed eind verder onder den hoogen 

 oever, waarop ik stond, te gaan verscbuilen. 



Wat kon hij daar te doen hebben ? Het ongewone van zulk een bezoek 

 aan deze afgelegen plaats , geheel buiten het dagelijksch verkeer , waar 

 slechts zelden een tentboot of sloep aankomt, doch die anders nooit 

 bezocht wordt, bevreemdde my. In eenig deel van tropisch Azië zou 

 niets natuurlijker geweest zijn dan dat hij kwam om zich te baden; 

 maar wie denkt er aan baden in een rivier zoo vol gevaren als de 

 Suriname? Dan, genoeg, ik had mij te haasten om mijne schets te 

 maken, en, daaraan mijne aandacht wijdende, zou ik den neger geheel 

 vergeten hebben, indien hij niet na verloop van eenigen tijd uit zijn schuil- 

 hoek ware te voorschijn gekomen, nog bezig met het opbinden van dat 

 kleedingstuk welks gemis tot sobriquet of nom de guerre diende aan 

 de fransche soldaten van 1793. Hij had de Stinkvogels "koemaanden 

 molen" gebracht, en wel op zulk een bedekte wijze, dat, zoo zij het uit- 

 vonden , hunne scherpzinnigheid op de uiterste proef zou worden gesteld* 



Zulk een gelegenheid om hen waar te nemen was te schoon om haar 

 onbenuttigd voorbij te laten gaan, en dus liet ik dadelijk op nieuw 

 mijne blikken in het rond waren , om te zien of er niet hier of daar 

 een van te bespeuren was ; doch ik tuurde te vergeefs naar alle kan- 

 ten, terwijl QUASHiBA zich even gluipend als hij gekomen was uit de 

 voeten maakte. Maar ziet, nauwlgks heeft h^ zich een honderd pas 

 verwijderd, of daar verheft zich van achter den groenen zoom, die het 

 uitzicht in de streek van "Ma Retraite" begrenst , een ter nauwernood 

 bemerkbaar stipje , zichtbaar alleen door het heldere luchtgewelf waarop 

 het geprojecteerd was en stellig meer dan twee Eng. mijlen van mij 

 verwijderd. Was dit, gelijk het weldra bleek te zijn, een der bedoelde 

 vogels , zoo kon hij onmogelijk door het gezichtsvermogen van het ge- 

 beurde hebben kennis gekregen , want , behalve dat hij het dicht ge- 

 boomte des wouds voor zich had , zoo zou hij bovendien , op den ge- 

 noemden afstand, in mijne nabijheid door eenige roeden vasten grond 

 hebbeu moeten kunnen heen kijken ; en aangezien de wind van het Noord- 

 Oosten woei , genoegzaam uit dezelfde streek waar de vogel zich bevond, 

 zoo laat het zich evenmin denken dat hij door den reuk kon zijn 

 aangelokt. 



Mijne oogen onafgewend op dat stipje gevestigd houdende , zag ik 

 het hoog in de lucht in een rechte lijn nader komen, totdat het zich 



