216 SCHIMMELS OP GRAANGEWASSEN. 



ratio alternans, opgemerkt. Evenwel is het aantal zwammen, bij welke 

 men deze inderdaad heeft kunnen aanwijzen, nog gering. 



By de meeste schimmels vervangt copulatie, d. i. de vergroeiing en 

 ineensmelting {anastomose) van twee cellen, de bevruchting. 



Onderzoekt men met behulp van het mikroskoop het weefsel der 

 zwammen, dan blijkt dit ter nauwernood dien naam te verdienen; het 

 bestaat uit een aantal celdraden , hier hijphen genaamd , die beschouwd 

 kunnen worden als te zijn even zoo vele met elkander al of niet samen- 

 gesmolten individu's. Deze hyphen vormen met elkander het loof, en 

 dit laatste beantwoordt aan wortel, stengel en blad der zichtbaar 

 bloeiende planten. Eenige harer kunnen de sporen of sporidiën afschei- 

 den, waardoor vooral de voortteling geschiedt. Het orgaan, dat deze 

 omgeeft of draagt, wordt gezamentlijk met haar het vruchtlichaam ge- 

 noemd. Bij sommige groote paddestoelen kan dit een middellijn van 

 meer dan één meter en een gewicht van vijf-en-twintig kilogrammen 

 bereiken. i)e sporen zelve zijn uiterst klein , maar haar geringe grootte 

 wordt vergoed door haar aantal. Zij zijn soms niet grooter dan 

 */,,5„ m.M. en verspreiden zich uithoofde harer kleinheid en lichtheid 

 in de lucht, waarin zij bijna altijd worden aangetroffen. Haar weer- 

 standsvermogen is aanzienlijk. Zij verdragen eene warmte van meer 

 dan 100" in drooge en van 60'' in vochtige lucht, en eene koude 

 van — 20° C. 



Het uit hyphen samengestelde weefsel, dat uit de sporen zijn oor- 

 sprong neemt , wordt door de mycologen , d. i. door hen die zich met 

 de studie der zwammen bezig houden , bestempeld met den naam van 

 mycelium. Zulk een raycelium , waaruit later het vruchtlichaam ontstaat , 

 kan soms ettelijke jaren in 't leven blijven en even zoo vele malen 

 sporocarpien — vruchtlichamen, — voortbrengen. Nu en dan gebeurt 

 het, dat die myceliën zich vertoonen als harde, kleine knollen, beves- 

 tigd op bladen of andere plantendeelen of ook wel in den grond. Vóór 

 dat dergelijke myceliën, waaraan men den naam van sclerotla heeft 

 gegeven , sporocarpien doen ontstaan , brengen zij een gedeelte van hun 

 leven in een toestand van rust door. 



Het gewichtigste deel van het vruchtlichaam heet hymenium. Dit be- 

 vindt zich hetzij aan de oppervlakte van het vruchtlichaam of daar bin- 

 nen en bestaat hoofdzakelijk uit de hyphen, die tot voortbrenging der 

 sporen bestemd zijn. Deze laatsten ontstaan in het hymenium steeds 

 langs geslachtloozen weg. Men zou haar dus met den naam van knop- 



