SCHIMMELS OP GKAA.NGEWA.SSEN. 217 



sporen kunnen onderscheiden. Van de vruchtlichamen daarentegen , weet 

 men in eenige , en vermoedt men dat in alle gevallen zij hun ontstaan 

 te danken hebben aan een werkelijke bevruchting , die op het mycelium 

 plaats vindt. Het product dier bevruchting , het sporocarpium , kan dus 

 tot op zekere hoogte vergeleken worden met de bloem der zichtbaar 

 bloeiende planten. Bij de eigenlijke zwammen is het vruchtlichaam 

 zoo groot , dat het schijnbaar de geheele plant uitmaakt. Bg de padde- 

 stoelen onzer bosschen vormt het zoowel den steel als den zooge- 

 naamden hoed. 



Het medegedeelde aangaande de wijze van voortteling dezer zonder- 

 linge gewassen willen wij nu in enkele regels samentrekken. 



Overal, waar de ontwikkelingsgeschiedenis eener zwam volledig be- 

 kend is , treft men teeltwisseling aan. De sporen , die niet door be- 

 vruchting maar bvb. door afsnoering ontstaan zijn , worden voortgebracht 

 door het vruchtlichaam, en wel door een deel daarvan, dat hymenium 

 heet. Als deze sporen gaan kiemen, vormen zij het mycelium. Tusschen 

 de cellen van dit mycelium heeft copulatie of werkelijke bevruchting 

 plaats. Het resultaat daarvan is de vorming van het sporocarpium. 



Veel in de ontwikkelingsgeschiedenis der Fungi verdient nog nadere 

 opheldering. In Duitschland , Frankrijk en Engeland vindt men botanici , 

 die hunne beste krachten besteden om de levensgeschiedenis dier on- 

 aanzienlijke gewassen te bestudeeren. Zij volgen den weg gebaand door 

 mannen als tülasne en de bary , de aanvoerders op het veld der latere 

 mycologische onderzoekingen, wier namen wy des te minder mogen 

 nalaten te vermelden , daar /ij voornamelijk die parasitische zwammen 

 tot voorwerpen van hunne navorschingen hebbon gekozen , wier nadee- 

 ligen invloed op de graangewassen en daardoor op de menschelijke 

 huishouding wij thans gaan schetsen. 



Ieder kent althans bij naam het moederkoorn (Claviceps purpurea). 

 Het is een schimmel, die zich op het jeugdige vruchtbeginsel (het deel 

 dat bestemd is later tot een graankorrel te worden) van de rogge , maar 

 soms ook op dat van de tarwe en de gerst ontwikkelt. (Zie fig. 1 volg. bl.). 

 De sporen die daarop vallen , als dit nog binnen de teere kafblaadjes is 

 besloten , ontkiemen en vormen een kleurloos , week mycelium , dat 

 meestal talryke plooien en vouwen vertoont en zich ten koste van het 



