IN ZIJN VERSCHILLENDE TOESTANDEN. 233 



en op wiens breeden rug zich de schepen van Amerika tot Engeland 

 steeds in nevelen baden. 



Het moge nu elders minder sterk spreken , toch , al bemerken wij het 

 zoo dadelijk niet , overal en altijd bevindt zich ons lichaam te midden van 

 dampen. Breng in een bewoonde , warme kamer een karaf met koud water , 

 en oogenblikkelijk verdichten zich de dampen, in het vertrek aanwezig, 

 op de koude buitenoppervlakte van het glas ; de karaf slaat aan , zegt 

 men, zij wordt ondoorschijnend, en weldra vindt men zelfs rondom 

 het glas een kring van afgevloeid water op de tafel , van water , alleen 

 ontstaan door de aanhoudend zich tegen het glas verdichtende dampen , 

 die de kamerlucht onzichtbaar droeg. Dat verdichten houdt op , zoodra 

 de flesch even warm is als de haar omringende lucht. Men kan op een 

 zeer eenvoudige wijze dien damp zelfs in sneeuw doen veranderen. Trek 

 of scheur van een vrij dik stuk gekleurd vloei- of filtreerpapier een 

 strookje af, van 5 tot 6 centimeters lengte en 5 tot 6 millim. breedte. 

 Ik zeg: trek het er af, want het is noodig dat er aan de randen vele 

 uitstekende vezeltjes ontstaan. Leg dit strookje voor de helft in een 

 horlogieglas , en laat de andere helft er buiten over den rand hangen; 

 giet nu een weinig zwavelether in het glas; weldra wordt het papier 

 over de geheele lengte vochtig door de opstijging van den ether tus- 

 schen de papiervezels. De ether verdampt zeer spoedig; deze verdam- 

 ping koelt de lucht rondom glas en papier snel af; de waterdampen 

 der kamerlucht slaan nu vooral op het buiten het glas reikende strookje 

 neder, en vormen daar aan de vezels witte vlokken, welke steeds aan- 

 groeien ; 't zijn niets anders dan sneeuwvlokken , waarin de dampen 

 der kamerlucht zijn overgegaan, 't Is mij op deze wijze gelukt de kris- 

 talvorming dier dampen voor een groot publiek op een scherm zichtbaar 

 te maken ; ongelooflijk fraai ziet men dan de ijsnaaldjes zich uitbreiden. 



De meermalen genoemde onzichtbaarheid van den besproken damp 

 is het gevolg van de omstandigheid , dat hij uit zeer kleine , dunwandige 

 waterblaasjes bestaat, doorschijnender nog dan zeepbellen; zichtbaar 

 wordt hij dus eerst langs den boven aangewezen weg. De wolken ver- 

 toonen in hare zoo vaak fantastische vormen ook slechts zichtbaren 

 waterdamp. De zon is dus niet voldaan met het weldadig gewrocht van 

 hare warmte , met de wolkenvorming , zij zet aan deze hare schepping 

 bovendien door haar licht de betooverendste tinten by. De zoogenaamde 

 vederwolken, de hoogst liggende van allen die zich in den dampkring 

 aan ons oog voordoen, bestaanhoogst waarschijnlijk uit bevroren damp, 



