256 DE EIGENSCHAPPEN VAN HET WAÏER 



het algemeen heeft men in heuvel- of bergachtige landen de meeste 

 kans om goed drinkwater te verkrijgen, dat is door boring een der 

 onderaardsche wateraderen te treffen van de talloos vele , die in de 

 diepte , door het op de hoogten in de aardkorst dringende regenwater 

 gevoed, zich onzichtbaar een weg hebben gebaand. Schatten worden 

 er dikwijls op vele plaatsen gevorderd, om helder, gezond drinkwater 

 te verkrijgen : men ziet het aan de steden Rotterdam , Amsterdam , 

 's Hage en honderden in" het buitenland. De helderheid van het water 

 is volstrekt nog geen bewijs voor zijn bruikbaarheid als drank of voor 

 sommige takken der industrie. Men moet zich dikwijls verwonderen over 

 de hoeveelheiti zouten en aarden, die in het helderste bronwater worden 

 gevonden. (Zie hierover , meer uitvoerig gehandeld, pag. 43 en 44 en de 

 eischen aan zuiver water gesteld pag. 48 , jaarg. 1875). Tyndall heeft ons 

 geleerd, om in het, oppervlakkig beschouwd, zeer doorschijnende water, door 

 ons gewoonlijk als drank gebruikt, zulk een tal van zwevende lichaampjes 

 of stofjes met het bloote oog waar te nemen , dat men er werkelijk van zou 

 walgen. Op een tocht , dien hij ondernam van Algiers naar Engeland , trok 

 de afwisselende kleur van het zeewater zijn aandacht. Hij voorzag zich 

 van een getal flesschen en liet die vullen telkens wanneer het zeewater 

 hem anders gekleurd toescheen. Ten einde die kleursafwisseling zonder 

 fout te kunnen waarnemen, begaf hij zich beneden in de stoomboot, 

 ter plaatse , waar de stang der schroef in 't schip reikte , in den zoo- 

 genaamden tunnel ; het luik werd boven zijn hoofd dicht gemaakt, zoodat 

 er geen ander licht zijn oog kon bereiken, dan dat hetwelk van be- 

 neden uit het water straalde, en dus door breking, onder het vaar- 

 tuig door, een aanzienlijken tocht door de dikke waterlaag had ge- 

 maakt. Telkens nn als hij een verschil in kleur of in den graad van 

 doorschijnendheid opmerkte , seinde hij naar het scheepsdek , om een 

 flesch te vullen. Deze werd dan van een aanwijzing voorzien , waar de 

 vulling was geschied. In zijn laboratorium gekomen, leidde hij nu in 

 een donkere kamer, door een opening in het venster, een bundel zon- 

 nestralen , en maakte door een bolle lens of zoogenaamd brandglas 

 dien bundel tot een lichtkegel. Liet hij nu dien kegel opvolgend door 

 het water van elke flesch dringen , dan verkreeg dit telkens een andere 

 tint of toonde zich in verschillenden graad doorschijnend , hoewel het 

 op 't oog dikwijls in eenige flesschen volkomen gelijk scheen. Deze ver- 

 schijnselen waren alleen toe te schrijven aan den aard en de menigte 

 der andei's onzichtbaar kleine lichaampjes, die het water verontreinig- 



