260 OVERZICHT VAN DE BEOEFENING DER 



Nadat oerst de algemeene plantkunde van omtrent 1575 tot aan het 

 einde der vorige eeuw behandeld zal zijn , wensch ik de geschiedenis 

 onzer inlandsche Flora van het midden der 18de eeuw tot op onzen tijd 

 na te gaan, om dan weder die der algemeene kruidkunde van het begin 

 dezer eeuw tot op heden toe te vervolgen, waarbij ik de Flora's onzer 

 Oost- en West-Indische bezittingen en van Japan elk afzonderlijk en 

 eindelijk eenige werken van algemeene plantkunde zal bespreken. 



De Hollanders hebben zich steeds door eene groote voorliefde voor 

 bloemen gekenmerkt, niet alleen om daarmede een belangrijken handel 

 te drijven , maar ook voornamelijk om hunne tuinen en buitenplaatsen 

 met een overvloed van schoone gewassen te versieren , zoodat aanzien- 

 lijke vreemdelingen, ja zelfs machtige vorsten deze bloemenweelde 

 kwamen bewonderen. Onze voorvaderen gevoelden zich daartoe aange- 

 spoord, dewijl zij door hunne uitgebreide betrekkingen met de aan 

 hunne heerschappij onderworpen Oost- en West-Indische gewesten kennis 

 hadden bekomen van den prachtigen plantengroei dier rijk gezegende 

 keerkringslanden, en gebruikten deze gelegenheid om de plantenschaarsch- 

 heid van den vaderlandschen bodem door den bloemenovervloed van 

 Oost en West aan te vullen, hetgeen voor de kruidkunde zeer bevor- 

 derlijk is geweest, zooals dit hieronder duidelijk zal blijken. 



PLANTKUNDE IN DE XVII« EN XVIII'^ EEUW. 



Nadat te Leiden in 1575 de oudste en beroemdste hoogeschool der 

 Vereenigde Nederlanden was gesticht, vinden wij vermeld dat dirk clüijt, 

 apotheker aldaar, veel bijbracht tot het aanleggen van een akademi- 

 schen kruidtuin en dat zijn zoon dirk op zijne reizen een aantal planten 

 daarvoor verzamelde en eerst naar Leiden terugkeerde nadat hij door 

 de Berbers in Algerië gevangen en beroofd was geworden. 



Rembertus dodoneus, van friesche afkomst, werd in 1582 hoog- 

 leeraar in de kruidkunde te Leiden, maar stierf reeds in 1585, zoodat 

 de jeugdige hoogeschool slechts korten tijd van zijne kennis kon ge- 

 nieten. Zijne opvolgers waren ger. bontius (gest. 1599), car. clüsiüs 

 (gest. 1609), en petr. pauwius (geb. 1564, gest. 1617). De laatste gaf 

 in 1601 eene naamlijst der planten van den hortus uit, die toen 800 

 soorten bevatte. Na hem volgde a. e. vorstius (gest. 1624) en diens 



