PLANTKUNDE IN NEDERLAND. 261 



zoon AD. voRSTius (geb. 1597, gest. 1663), die van 1633—51 meer en 

 meer "uitvoerige plantenlijsten uitgaf. Daarna kwamen flor. schuijl 

 (gest. 1669), en in 1670 werd arn. sijen (geb. 1640, gest. 1678) hoog- 

 leeraar te Leiden, die vroeger als geneesheer te Gouda zijn tuin aldaar 

 op ruime schaal aangelegd en voor elk liefhebber der kruidkunde toe- 

 gankelijk gesteld had. 



Paulus herman ' , gedurende 8 jaren geneesheer in dienst der Oost- 

 Indische maatschappij , vertrok in 1672 van Batavia om eene kruidkundige 

 reis naar Ceylon en Afrika te beginnen en keerde eerst in 1679 naar 

 Holland terug, om als hoogleeraar te Leiden op te treden; hij voerde 

 in den kruidtuin aldaar eene menigte van planten in , die hij uit Oost- 

 Indië had medegebracht, zoodat hun aantal van 1500 tot 3000 ver- 

 meerderde. Hij beschreef deze in een met keurige platen versierd werk 

 in 1687 in 8" uitgegeven, waarin onder anderen de kaapsche kamfer- 

 struik (Targonanthus camforatus) en de Jeneverboom der Bermuden 

 afgebeeld zijn. Zijn engelsche vriend sherard liet in 1705 uit zijne 

 nalatenschap het Leidsche Paradijs het licht zien, waarin ook een groot 

 aantal van nieuwe plantensoorten zijn afgebeeld, waaronder verschei- 

 dene passiebloemen en Noord-Amerikaansche najaarsasters die thans 

 onze tuinen versieren. 



De planten worden door hem in naakt- en bedektzadigen verdeeld ; 

 bij de eersten maa.kte hij onderafdeelingen volgens het aantal zaden ; de 

 laatsten onderscheidde hij volgens de gedaante der vrucht. Hij liet bij 

 zijn dood op slechts 55-jarigen ouderdom eene verzameling van gedroogde 

 planten achter, waarnaar j. bürman de Ceylonsche schatkamer met 110 

 platen in 4". in 1737 uitgaf, waarin onder anderen de Burmania dts_ 

 ticha, door linné ter zijner eer genoemd, afgebeeld is. 



In dezen tijd begunstigde H. van beverninck, die zelf op Oud Teij- 

 lingen een door plantenrijkdom vermaarden lusthof bezat, als Curator 

 der Leidsche hoogeschool de kruidkunde aldaar zeer ; terwijl ook andere 

 aanzienlyke staatsmannen zooals c. fagel , w. bentinck en s. van beau- 



' Het geslacht Sermannia {B yttneriaceaé) is naar hem genoemd en bevat kaapsche 

 planten met geelachtige bloemen, waarvan 17 gekweekte soorten zijn afgebeeld in het 

 gekleurd prachtwerk van nicol. jos. jacqtjin (geb, te Leiden iii 1727, gest. 1820), 

 Hortus Schönbrunnensis , Weenen 1797—1804, IV Dl. fol., met 500 pi., waarvan een 

 fraai exempl. op de kon. bibl. te 's Gravenhage voorhanden is. Deze keizerlijke tuin bij 

 Weenen was in 1735 onder van swteten aangelegd, die er ade. stekhoven tot hor- 

 tulanus aanstelde. 



