PLANTKUNDE IN NEDERLAND. 271 



dat in ons land 1300 soorten van zichtbaar bloeiende en 36 soorten 

 van met vaten voorziene bedekt bloeiende gewassen gevonden worden. 



Volgens mijne meening moet de Nicotiana rustica, die in mijnen tuin 

 te Leiden en bij Utrecht als onkruid opsloeg, even goed in onze Flora 

 opgenomen worden als dit in den Prodromus geschied is met den Astra- 

 galus glycyphyllos en de Verom'ca peregrina, die in mijnen tuin te Leiden 

 en elders ook van zelf opkwamen, alsmede de eigenlyk op kalkbodem 

 groeiende, maar bij ons zeer zeldzaam op puinhoopen aangetroffen 

 Frankenia pulverulenta. 



De Tillaea muscosa , de eenige inlandsche Crassnlacea, die ik voor het 

 eerst in ons land bij Driebergen ontdekte , loopt zoo weinig in het oog , 

 dat, toen ik den kruidkundigen kraepelien te Zeist op hare groeiplaats 

 bracht, hij dit mosachtig plantje niet eer bemerkte dan nadat ik hem 

 aanwees dat hij het reeds ongemerkt vertrapte. 



Ondertusschen hadden de heeren miquel en dassen in 1832 , in het 

 tweede deel der Flora van prof. van hall eene lijst der inlandsche 

 varens , blad- en levermossen laten volgen , welke bij mij steeds eene 

 dankbare herinnering opwekt, dewijl het mij met behulp daarvan ge- 

 lukte, om bij het verzamelen dezer aantrekkelijke, maar dikwijls 

 moeielijk te bestemmen plantjes , de soorten meestal met zekerheid te 

 bepalen. Deze kleine cryptogamen, welke zelfs midden in den winter, 

 wanneer alle andere plantengroei rust , zoo weelderig tieren , hebben 

 dikwijls in de Driebcrgsche bosschen mijne bewondering gaande gemaakt 

 door de oneindige verscheidenheid van vorm en het fijn cellenweefsel 

 hunner blaadjes , van den in het oogloopenden en grootbladigen Mnium 

 cuspidatum af, tot de bijna onzichtbare en hl'Adloo'/.e BuxJ)aumia apJiylla 

 toe. Hun onderzoek kan dan ook aan jeugdige botanici niet genoeg 

 aanbevolen worden. Het gebruik van de niet zeer kostbare door wilson 

 uitgegeven Bryologia van hookeu en tayloh , waarin alle Engelsche en 

 dus ook Nederlandsche mossoorten beschreven en afgebeeld zijn , biedt 

 bij het bestemmen dezer plantjes eene uitmuntende ondersteuning aan. 



In bovengenoemd werk van miquel en dassen waren 182 inlandsche 

 mossoorten opgegeven, maar toen het 1ste stuk van het tweede deel 

 van den Prodromus flor. hatav. in 1851 door de Di'eu dozy , molkenboer 

 en van der sande lacoste uitkwam, werd hun aantal tot 316 ge- 

 bracht, waaronder zich zelfs twee nieuwe soorten bevonden. 



In 1840 gaf Dr. miquel in het 2de stuk van het Ilde deel van de 

 Flora van Prof, van hall eene opgaaf der inlandsche korstmossen en 



