274 OVEKZICHT VAN DE BEOEFENING DER 



beschrijviug onzer onkruiden met bijgevoegde afbeeldingen door Prof, 

 VAN HALL zeer geschikt is om deze scbadelgke gewassen door tuiniers 

 en landbouwers goed te leeren onderscheiden en hun middelen aan te 

 wijzen om ze uit te roeien. De leerzame en onderhoudend geschrevene 

 werken over de plantkunde van den heer witte, hortulanus te Lei- 

 den , zijn in ieders handen , zoodat ik hier niet daaraan behoef te 

 herinneren. 



FLORA VAN INSULTNDE. 



Nadat wij dus hebben aangewezen dat de beoefening der plantkunde 

 in ons vaderland gedurende de 18de eeuw in vollen bloei was en in de 

 19de allengs weder begon toe te nemen, zullen wij nu zien dat de be- 

 langstelling in den plantenschat onzer Oost-Indische bezittingen ook 

 op het einde der vorige en in het begin van deze eeuw steeds voortleefde. 



Dit toonde vooral de Raad-extraordinaris eadermacher, toen hij in 

 1778 het Genootschap van Wetenschappen en eenen plantentuin te 

 Batavia stichtte, in 1780 eene lijst van Javaansche planten en in 1785 

 goede beschrijvingen van Sumatra en Java uitgaf en houttuijn in de ge- 

 legenheid stelde om in 1784 getrouwe beschrijvingen en afbeeldingen 

 te geven van den Sumatraanschen kamferboom {Dryohalanops caniphora), 

 wel te onderscheiden van den Chineeschen Laurus camphora. De Hollanders 

 hadden dien boom reeds in 1595 leeren kennen en Prof. de VRiESEgaf 

 in 1851 eene monographie daarvan uit, voornamelijk volgens jung- 

 huhn's mededeelingen. ' 



Radermacher werd ongelukkig in 1783 op een schip door Chinezen 

 vermoord, maar de Spanjaard noronha (gest. 1787), van wien in 1791 

 een verslag uitkwam omtrent Javaansche planten en in het bijzonder 

 over de Altingia excelsa ^ (later door Prof. blume in zijne Flora van Java 

 als Liquidamhar van linne uitvoerig afgebeeld) , en de Amerikaan 

 HORSFiELD, die in 1817 de planten van de Vorstenlanden onderzocht, 

 bleven (de laatste sedert 1802) in dienst van ons Oost-Indisch bestuur , 



^ Dit geschiedde bij gelegenheid der feestviering van het 50-jarig professoraat vau 

 den hoogleeraar eeinwakdt. 



^ Deze boom {Rasamala) wordt 140—180 voet hoog en is dus ruim nog eens zoo 

 lang als onze eiken en beuken. Hij heeft een gladde grijze schors, levert eene welrie- 

 kende hars (benzoë) en groeit op eene hoogte van 2000 tot 5000 voeten. 



