320 DE GEOLOGIE EN PALAEONTOLOGIE IN NOORD-AMERIKA. 



verzamelde fossile plantene verblijfsel en , zouder eenigen twijfel tot de 

 tert:aire periode brengen , inaar indien hij alleen de van daar mede- 

 gebrachte fossile overblijfselen van dieren kende , met even groote zeker- 

 heid deze voor afkomstig nit een tot de krijtperiode behoorend ter- 

 rein verklaren. 



Het hier bedoelde terrein, waarin fauna en flora elkander tegenspre- 

 ken wanneer men alleen uitgaat van de in Europa geldige feiten, 

 heeft volgens hayden eene machtigheid van niet minder dan 8 tot 

 10,000 voet, en toch is het niet mogelijk daarin scherpe scheidingen 

 tusschen verschillende formatiën aan te wijzen. 



Terwijl in Europa na de krijtperiode geene der groote zee- en land- 

 reptiliën uit de groepen der Mosasauriërs , Pterosauriërs en Dinosauriërs 

 meer geleefd hebben , hebben daarentegen verwante vormen nog in Ame- 

 rika in de aangrenzende zee gedurende de tertiaire periode bestaan. 

 Daaronder zijn er trouwens ook, die zeer verschillen van alle wier over- 

 blijfselen in Europeesche lagen zijn gevonden. De soorten van Elas- 

 mosaurus cope naderden tot Plesiosaiirus , door den geweldig langen 

 hals, maar bereikten eene veel aanmerkelijker grootte. Elasmosaurus platy- 

 corus werd 50 voeten lang , waarvan alleen de hals 22 voet ; het lichaam 

 was zoo groot en zwaar als dat van den olifant. Poli/cotylus latipennis 

 had ook een zeer langen en dunnen hals en vinvoeten van 4 voet lengte. 



De vormenrijkste groep is die der Pythonomorphen , die men ook 

 zeeslangen zoude kunnen noemen. Even als bij de slangen kon hun 

 bek zich bij het doorzweigen der prooi sterk verwijden, ten gevolge 

 van de afwezigheid van een verband tusschen de beide takken der on- 

 derkaak. De geheele vorm was zeer verlengd; de kop groot, plat, 

 kegelvormig, met schuins bovenwaarts gerichte oogen; de bek was 

 gewapend met vier rijen geweldige tanden; zij hadden twee paar vin- 

 voeten , zeer gelijkende op die der Walvisschen. Tot deze groep behooren 

 de geslachten Liodon, Flatecarpus, Clidastes en Mosasaurus^ van welk 

 laatste geslacht, gelijk men weet, ook eene soort in de krijtlagen van 

 den Pietersberg bij Maastricht is gevonden. Liodon proviger werd niet 

 minder dan 75 E. voet lang; Liodon dyspelor overtrof dezen nog 

 en bereikte eene lengte even groot als die der grootste hedendaagsche 

 walvisschen. De soorten van Clidastes waren kleiner en hadden een 

 veel buigzamer lichaam, dat zich op kon rollen als een slang. Een 

 der gevonden individu's werd nog in dien toestand aangetroffen , met den 

 kop in het midden. 



