ONZE VINKEN. 



DOOR 



J. MOLENAAK. 



Wanneer men tegenwoordig liet opschrift of den titel nagaat onder 

 welke vlag vele geschriften van wal zijn gezeild, dan merkt men 

 soms op , dat die vlag veel moeite heeft gekost om haar machtig te 

 worden. Niet zoo met bovenstaand opschrift "Onze vinken" d. w. z. 

 de vinken van ons vaderland. 



Of het de moeite waard zal zijn er iets over te zeggen'? Ik geloof 

 ja; hoe weinig dan 4)ok. Die vinken toch doen ons in de eerste plaats 

 denken aan de schoonste dagen van ons leven , dagen toen we nog als 

 kinderen vol van kinderlijke poëzie ons een eigen wereld schiepen, bij 

 het bezit van een jonge musch, of bij het hooren van den slag van 

 een armen blinden zanger in een eng kooitje opgesloten; dagen toen 

 we nog vol zorgen en angst de laatste stuiptrekkingen nagingen van 

 een stervenden spreeuw, met wiens laatsten ademtocht ook geheel ons 

 genoegen voor een korten tijd verdween en voor een schrikkelyke 

 teleurstelling plaats maakte. Of was het geen teleurstelling ; waren 

 niet al onze gedachten bij het geliefde voorwerp , ons pleegkindje ; 

 hoorden wij niet zijn hongerig gepiep tusschen het droge abc 

 van den strengen schoolmeester? En hoe spoedig liepen we niet naar 

 de plaats waar het hulpbehoevend diertje zich bevond, haast bang om 

 een blik in het kooitje te werpen of wat dan ook , uit vreeze het dood 

 te zullen aantreffen of het prachtig gele bekje van kleur veranderd te 



21 



