332 ONZE VINKEN. 



ijverzuchtig minnaar; wee den indringer, die zich op zijn gebied durft 

 wagen of alleen maar een blik op zijn wijfje durft slaan; in dolle 

 vaart stort hij op den vermetele neer, en kampt, zoo het een strijder 

 is zijns waardig, met een moed die meestal den vijand doet wijken. 

 Maar ook deze overwinning wordt luide door zegevierende tonen uit- 

 gebazuind; dit zegelied wordt met een volheid van stem voorgedra- 

 gen, die den mensch verbaast. Heeft hij na vele dergelijke schermut- 

 selingen het veld behouden, dan gaat het wijfje haar nestje gereed 

 maken , dat gewoonlijk geplaatst wordt op een plek , waar de tak- 

 ken zich scheiden. Volgens muller zou het in acht dagen gebouwd 

 worden. Dat uitzoeken van een plaatsje voor een nest heb ik zelf 

 eens kunnen afloeren ; het gaat heel aardig in zijn werk. Het wijfje 

 doet alles als speelsgewijs, springt door den boom — altijd onder toe- 

 zicht van het mannetje , wien het door zijn houding meer ernst schijnt 

 te zijn , — duikt eens even op een plekje neer , draait en past in 't 

 ronde , springt weer op , herhaalt dit spelletje op andere plaatsen , om 

 altijd weer op denzelfden tak terug te komen , die dan als de beste 

 wordt uitgekozen. Ik heb daarbij gelachen , en gij , lezer ! hadt het ook 

 gedaan — bij het zien van de koddig waardige houding van het 

 mannetje; men kon het hem aanzien, het was een zaak van gewicht. 



Hun nest is al te zeer bekend, om het nog te beschrijven; alleen 

 het omkleeden er van met korstmossen van den zelfden tak waar het 

 op geplaatst is, maakt het reeds als vinkennest zeer bekend. Deze 

 mosjes worden er aangebracht en vastgehecht met het spinsel van 

 insekten, of misschien wel door draden getrokken uit eigen lijmig 

 speeksel. Door deze kunstgreep is het nestje voor een oningewijde moeie- 

 lijk te vinden; heeft men het echter eenmaal gevonden, dan is het 

 ook dikwijls zelfs op een afstand goed zichtbaar; erg bedekken door 

 loof of dergelijke middelen doen zij 't zelden. 



De eerste eieren, tot vgf en zes in getal, worden al vaak gelegd in 

 het begin van April. Het wijfje broedt hoofdzakelijk alleen; bij haar 

 korte verpoozingen neemt het mannetje de taak over. Soms in het 

 laatst van Mei of het begin van Juni, zijn zij reeds met het tweede 

 broedsel bezig. 



Eigenaardig is het trekken van den vink. Van het begin van 

 September af, zwerven zij al in kleine scharen rond, zoeken de on- 

 kruidzaadjes van de velden en maken zich zoo zachtjes aan al voor 

 den grooten tocht gereed, die in October begint. Eenige oude manne- 



