364 ONZE VINKEN. 



nisch geheel, het harmonisch verband overal te vinden. Hoe zou het 

 anders mogelgk zijn, vogels als onze vinken niet schoon genoeg te 

 vinden, al zongen ze ook in 't geheel niet. Zijn daar geen kleuren ge- 

 noeg aanwezig die menig oosterschen vogel zouden beschamen ? Is daar 

 de kleurenrangschikking niet voldoende om tot nadenken en studie aan 

 te sporen ? 



Misschien dat sommige lezers, bij het woord "oostersche vogel" een 

 begeerigen blik uit het boek hebben geslagen en gedacht: "was" ik zoo 

 rijk er een te bezitten!" Het zou mij althans niet verwonderen; wat 

 vreemd is , wordt in de meeste gevallen gezocht ; waarschijnlijk omdat 

 het een verrassing geeft iets vreemds te zien, of dat men kan zeggen: 

 "het is zeldzaam". Hoe is het anders mogelijk onze eigen inlandsche 

 vogels voorbij te zien. Of is onze goudvink met zgn gloeiende roode 

 borst, zijn zacht grijzen rug, afgewisseld door fluweelzwart en sneeuw- 

 wit, niet schoon te noemen? Voeg daarbij den putter met zyn helder 

 karmozijnrood kopje , boven omgrensd door zijachtig zwart , en deze 

 kleuren weer gedeeltelijk gescheiden door een zacht wit, dat heerlijk 

 afsteekt by den zachtbruinen rug en rose-witte borst , weer netjes ge- 

 scheiden door de zwarte vleugeltjes met goudgelen rand en op de 

 einden als met zilvren paarlen bestrooid ; zoo ook de staart, nog sterker 

 uitkomend door het helder zacht wit van den buik. Ik geloof niet, 

 dat de kleurenmengeling der pseudo -kardinalen of rijstvogels schooner 

 is; zelfs het schreeuwend contrasteerend geel, rood en groen der 

 papegaaien is niet te verkiezen; zij kunnen, het is waar, een korten 

 tijd verrassen, verbluffen als ik het zoo noemen mag, maar die sterke 

 kleuren passen voor onze natuur, voor ons grijs licht niet, zij zijn niet 

 in harmonie met onze omgeving ; wij hebben daarom die kleuren spoedig 

 in ons geheugen geprent en dientengevolge zijn wij ze spoedig moede, 

 zij laten niets aan de gedachte over. 



Anders is het met onze vinken. Zie de eenvoudige musch, hoe alge- 

 meen ook; welk een harmonie ligt er in dat grijs, bruin, wit en zwart; 

 zie de veertjes van de zwarte keel en bovenborst der mannetjes, en 

 zoo gij meer afwisseling* wilt, beschouw dan den gewonen slagvink, 

 de robijn of bergvink. De groenvink en het sijsje maken zelfs ^een 

 uitzondering; hoe is hier niet gewoekerd met de eenvoudige gegevens 

 van grijs , geel en zwart ; in 't kort gezegd, het is een mengeling van 

 kleuren, nu eens met alle soberheid • tot een liefelijk geheel samen- 

 getooverd , en dan weer met kwistige hand aangebracht ; het is alsof 



1 



