DE IJSGROÏ TE DOBSCHAU. 375 



Een dezer ijszuilen, de zoogenaamde "bron", rust op een heuveltje en 

 verdient onze belangstelling omdat door hare cilindervormige holte een 

 dunne waterstraal loopt, die zich in den bodem van den ysheuvel een 

 klein rond bekken heeft uitgehold. Vlak daarnaast, ja zelfs nog met 

 den kleinen ijsheuvel in verbinding, bemerken we een afgeknotte drie- 

 zijdige pyramide , in wier wand zich een spleet bevindt. Wegens hare 

 gelijkenis daarop wordt ze de "Bedouinentent" genoemd. 



De ijsvloer is over het algemeen volkomen droog; slechts hier en 

 daar ziet men kleine waterkanaaltjes, die het van buiten indringende 

 water wegvoeren. Toen ruffiny bemerkte, dat deze kleine stroompjes 

 zich langzamerhand in het ijs verloren , liet hij in de richting van het 

 wegvloeiende water kleine tunnels door de ijsmassa heenbreken en vond 

 daarbij zijn vermoeden bevestigd , dat hij zoodoende zich den toegang 

 zou ontsluiten tot een tweede lager gelegen gedeelte van de ijsgrot. 



Na nog in 't voorbijgaan een oogenblik te hebben stilgestaan bij een 

 prachtigen bevroren waterval, die uit bijzonder zuiver ijs gevormd is, 

 gaan we langs niet minder dan 150 treden naar beneden. Terwijl we 

 in de diepte afdalen, valt het ons op hoe de oppervlakte van het ijs, 

 die aanvankelijk tamelijk horizontaal was, meer en meer begint te hellen, 

 om geheel beneden met een stellen wand te eindigen. Het ijs stoot 

 namelijk hier in de onderste ruimte niet , zooals boven , tegen het af- 

 hangende rotsgewelf aan, maar laat tusschen dit laatste en zich zelve 

 een 3 tot 4 vademen breede ruimte over, waardoor een lange smalle 

 gang E ontstaat, die aan de eene zijde door den rotswand en aan de 

 andere door de ijsmassa I begrensd wordt. Deze opmerkelijke ijswand 

 stelt ons in de gelegenheid ons een denkbeeld te vormen vaudewyze, 

 waarop deze ontzaglijke ijsklomp is ontstaan. De geheele massa is uit 

 afwisselende , nu eens albastachtige , dan weer glasheldere ijslagen ge- 

 vormd , wier dikte van eenige millimeters tot eenige centimeters af- 

 wisselt en wier richting, terwijl ze onderling evenwijdig blijven, tot 

 zelfs 40" van het horizontale vlak afwijkt. Op onderscheiden plaatsen ziet 

 men papierdunne laagjes van een kalkachtige stof, die het ijs in de- 

 zelfde richting als de heldere en de ondoorzichtige lagen doorloopen. 



Het is zeer waarschijnlijk dat het einde van deze verbazende ijsmassa 

 vroeger tot aan den rotswand reikte , maar later , minder door afsmelten 

 dan door verdampen, zich van laatstgenoemden heeft teruggetrokken; 

 juist daardoor moest deze steile , dikwijls zelfs overhangende , ijswand 

 ontstaan, die, terwijl hij den laagsge wijzen bouw dwars doorsnijdt , de 



