378 



DE IJSGROT TE DOBSCHAU. 



dringend water als ijs in de grot terugblijven , maar een gedeelte er 

 van zal door het nauwe afvoerkanaal wegstroomen. 



Wat het ijs zelve aangaat, moeten we wel onderscheid maken tns- 

 schen de groote ysmassa en de overige kleinere ijsvormingen. De eerst- 

 genoemde is , langzamerhand , laagsgewijze uit periodiek gevormde ijs- 

 korsten opgebouwd totdat ze haar enorme dikte bereikt heeft; uit 

 een genetisch oogpunt onderscheidt ze zich dus nauwelijks van een 

 laagsgewijs gevormd gesteente. Toen er dopr de kleine instorting, ter 

 plaatse waar zich nu de ingang bevindt , gemeenschap was ontstaan 

 tusschen de onderaardsche ruimte en de buitenlucht , heeft zich , nadat 

 de koudere lucht was binnengedrongen , de eerste laag water in ijs 

 veranderd; hierop zette zich weer horizontaal een volgende bevriezende 

 waterlaag af, daarop weder een nieuwe, enz.; zóó werd de geheelo 

 ijsmassa — evenals we dit bij een goed in lagen verdeelde rotssoort 

 waarnemen — laagje voor laagje opgestapeld. 



De overige ijsvormingen, die óf van boven af neerhangen óf zich 

 uit den grond verheffen , vervullen de rol van druipsteenen , stalakti- 

 ten en stalagmiten , die zich in den stillen en rustigen strijd tegen 

 binnendringende warmte tot deze wonderlijke figuren ontwikkelden , 

 wier gelijken men boven den aardbodem te vergeefs zoekt en met wier 

 sierlijke vormen men den altijd eenigszins lompen kalkdruipsteen niet 

 in de verste verte kan vergelijken. 



Een derde vorm , waarin hier het ijs nog optreedt , zijn de fraaie , 

 waterheldere ijskristallen, wier middellijn somtijds de lengte van een 

 centimeter bereikt. In het voorjaar versieren ze in grooten getale de 

 wanden, vooral daar waar zich de ruimte van de grot vernauwt. 



Een ijskristal. 

 Deze kristallen bestaan uit regelmatige zeszijdigo tafels, van wier 



