DE IJSGROT TE DOBSCHAU. 379 



middelpunt zich stralen naar de hoeken van den omtrek uitstrekken. 

 De zes driehoeken, die op deze wijze ontstaan, zijn bedekt met aan 

 den omtrek evenwijdige trappen, even als men dit bij kristallen van 

 keukenzout aantreft. Ook de ijskristallen zijn niet geheel vlak, maar 

 eenigzins stomp trechtervormig, waarbij nog moet opgemerkt worden, 

 dat de top in hun midden meest naar achteren gewend is. 



Deze groote kristallen moeten zich volgens Dr. krenker plotseling 

 uit hun koud luchtvormig oplosmiddel hebben afgescheiden; aan een 

 .langzamerhand aangroeien is bij kristallen, die dikwijls slechts aan 

 een der hoekpunten van hun omtrek vastgehecht zijn, liaar zijne 

 meening niet te denken. Ze zouden ontstaan doordat do in koude lucht 

 opgeloste waterdamp met een nog koudere lucht, zoo als b. v. die 

 welke met sterk afgekoelde rotswanden in aanraking is, samen- 

 komt. 



Het gs dat zich in deze grot bevindt is waterhelder . maar bevat 

 nu eens luchtblazen , dan weder is het daar vrij van. De groote 

 ijsmassa bestaat uit afwisselende lagen van die beide soorten , wier 

 vorming blijkbaar van temperatuurswisselingen afhangt. Tynuall 

 heeft aangetoond dat, wanneer water snel bevriest, het ijs lucht- 

 blazen in zich sluit , maar dat , wanneer het vastworden langzaam 

 plaats heeft, de luchtblazen gedurende het bevriezen naar beneden 

 gedrongen worden, zoodat ze zich daar onder het volkomen hel- 

 dere ijsvlak in een dun laagje vereenigen. Het is dus waarschijnlijk 

 dat de luchthoudende ijslagen zich in het koudere , de doorzichtige 

 daarentegen in de warmere jaargetijden gevormd hebben. De kalk , 

 die in dunne laagjes tusschen deze twee verschillende soorten van ijs 

 wordt gevonden, is natuurlijk van de rotswanden afkomstig. 



Dat in onze ijskristallen geen luchtblaasjes te bemerken zijn , vindt 

 wellicht hierin zijn verklaring , dat deze niet uit vloeibaar water, maar , 

 zoo als boven werd opgemerkt, uit waterdamp zijn ontstaan. 



In den winter schijnt in de grot geen water- circulatie plaats te 

 vinden; althans Dr. feher verzekert dat de grot in dat jaargetijde 

 volkomen droog is en dat dan zelfs. "de Bron" bevriest. De vorming 

 van ijs zal dus in de holte eerst in de lente kunnen beginnen, wan- 

 neer de zoelere winden den sneenwmantel van den berg en het ijs der 

 rotsspleten doen ontdooien. 



Uit eenige vergelijkende opgaven omtrent de temperatuur binnen en 

 buiten de grot, die we aan den ijver van genoemden Dr. eeher te 



