380 DE IJSGROT TE DOBSCHAÜ. 



danken hebben , blijkt dat zij met elkaar stggen en dalen. In Augus- 

 tus teekende de thermometer in de grot + S^C. bij een maximum van 

 22 ",5 daarbuiten; toen in December daarentegen de temperatuur van 

 de buitenlucht — 25 "C. bedroeg , was in de grot de thermometer slechts 

 tot — 8 ",75 gedaald. De gemiddelde jaartemperatuur buiten den berg 

 laat zich berekenen op -f- 3 ",53, die binnen de holte op — O ",86. Uit 

 deze opgaven volgt , dat de temperatuur in de grot niet alleen voor de 

 vorming maar ook voor het behoud van het ijs gunstig is. Ook doet 

 zij zien dat, hoewel de buiten- en binnentemperaturen met elkaar stij- 

 gen en dalen, de laatste binnen veel enger grenzen dan de eerste afwisselt. 



Deze vertraging, indien we het zoo noemen mogen, wordt voor een 

 groot deel veroorzaakt doordat de lucht in de grot , wanneer ze war- 

 mer is dan die daarbuiten, door deze laatste niet zeer snel naar bo- 

 ven gedrongen kan worden , omdat er boven in het gewelf geen ope- 

 ning is ; is in den zomer daarentegen de lucht in de grot kouder dan 

 de buitenlucht , dan wordt ze , omdat ze dan zwaarder is , nog voel 

 moeielijker door laatstgenoemde verdrongen. De temperatuurswisseling 

 wordt bovendien nog belemmerd door de graszoden en door het hout- 

 gewas , waarmede de berg bedekt is. 



Ook de hier heerschende koude n o orde winden , die van het Tatra- 

 gebergte afkomen, en de hoogte van 3500 voet, waarop de ligging 

 van deze grot geschat wordt , dragen zekerlijk niet weinig bij om de 

 temperatuur van dit gedeelte der kalkrots laag te houden. De vraag 

 of de kalksteen, waardoor onze grot aan alle kanten omgeven is, een 

 gewichtige rol speelt bij de vorming van een ijsgrot , wordt door Dr. 

 KRENNER in dien geest beantwoord, dat voor het behoud van het ijs 

 de soort van steen , waardoor de holte begrensd wordt , tamelijk on- 

 verschillig kan genoemd worden — tenzij ze een al te goede warmte- 

 geleider ware — maar deze met plaatselgke instortingen of Dolinen 

 gepaard gaande uitholling, die voor het ontstaan van een ijsgrot als 

 de eerste voorwaarde moet worden aangemerkt, is volgens hem slechts 

 aan kalksteen eigen, en volgens die meening zouden dan ook ijsgrotten 

 alleen in kalksteen kunnen voorkomen. We veroorloven ons hier even- 

 wel de opmerking, dat ook in streken, die rijk zijn aan gips, dolo- 

 miet of aan steenzout, evenzoo, hoewel zeldzamer, grotten door wa- 

 ter worden uitgeloogd , die , waar ze de oppervlakte slechts dicht ge- 

 noeg naderen , tot plaatselijke instortingen van den bovengrond (Do- 

 Jinen) aanleiding geven. De aardstortingen b. v. langs den geheelen 



