WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 23 



bracht, waar zij tusschen bruinkool in eene tot het krijtstelsel behoorende 

 laag worden aangetroffen. Eeeds aan de Pheniciërs is deze vindplaats van 

 barnsteen bekend geweest. Toch is de aardhars van den Libanon niet dezelfde 

 stof als de barnsteen der Oostzee. Eeeds de vindplaats wijst op een anderen 

 oorsprong. Bij droge destillatie wordt daaruit ook geen barnsteenzuur ver- 

 kregen. {Archives des se. phys. et natur. 15 Sept. 1876 p. 13.) hg. 



DIERKUNDE. 



uiteinden van zenuwen in pezen. — De pees van den musculus stemo- 

 radialis bij den kikvorsch ontvangt een niet onbelangrijken zenuwstam dicht 

 bij haar punt van inplanting ; de takjes vormen een netwerk en eindigen in de 

 pees. KoLLETT toont aan dat de laatste zenuwdraden uitkopen in vlokjes , 

 die punten van overeenkomst vertoonen met de motorische eind-plaatjes in 

 de dwarsgestreepte spieren. De functioneele beteekenis is twijfelachtig. Door 

 prikkeling van de pees wordt geene reflex-beweging opgewekt ; hieruit besluit 

 ROLLETT dat de zenuw uit centrifugale vezels moet bestaan. {The Academy , 

 Dec. 9, 1876, p. 569.) d. l. 



Kanalen in de schubben der Scincoiden. — Voor eenige jaren ontdekte 

 BLANCHARD in de beenige schubben van eenige Scincoiden en desgelijks in 

 die van Anguis fragilis een stelsel van zich netsgewijs vertakkende kanalen , 

 die hij voor luchtkanalen hield en met de huid-ademhaling in verband bracht. 

 Onlangs nu deelde f. lataste aan de Société de Biologie te Parijs mede 

 dat het hem bij laatstgenoemd dier gelukt was, door injectie van uit het 

 hart, fijne bloedvaten in die kanalen te vullen. Zij zijn derhalve Haversche 

 of vaat-kanalen der beenzelfstandigheid en gedurende het leven niet met lucht 

 gevuld. {Journ. de Zool. 1876 V, p. 267.) hg. 



Gynodraco major. Onder dezen naam beschrijft r. owen de overblijfselen 

 van een carnivoor reptiel , die gevonden zijn in een zoetwatergesteente te 

 Karoo, in oostelijk Afrika, Dit reptiel bereikte de grootte van een leeuw en 

 had in de bovenkaak hoektanden , die in gedaante zeer gelijken op die van 

 Machairodus. In de onderkaak zijn twee kleinere hoektanden door eene ruimte 

 gescheiden van acht snijtanden. Het opperarmbeen had aan zijn uiteinde twee 

 dergelijke gaten als bij vele Carnivora en Marsupialia voorkomen. Daar 

 nog andere fossile reptilen in kenmerken tot Cynodraco naderen , zoo ver- 



