WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 39 



craalstammen binnen een tot dusver onoppfemerkt stelsel van kanalen liggen 

 besloten. De zenuwring bezit van boven een gleuf, die hem in twee concen- 

 trische ringen verdeelt ; de buitenstrook gaat geheel , de binnenstrook slechts 

 voor een klein gedeelte in de ambulacraalstammen over. De kanalen van deze 

 liggen aan de buitenzijde der ambulacraalkanalen en hangen stevig samen met 

 het wandbekleedend vlies der schaal. De zenuw ligt daarin geheel vrij. Ieder 

 der takjes , die elke stam rechthoekig afzendt , dringt in een ambulacraalvoetje 

 en eindigt onder het zuignapje in een knobbeltje, dat een gevoelsorgaan is. 

 De fijne uiteinden van eiken ambulacraalstam gaat eindelijk met het ambula- 

 craalvat in het kanaal van het oogplaatje en eindigt tegen het vlies dat dit 

 kanaal aan de buitenzijde sluit. Aan die uiteinden is geen spoor van lens of 

 eenigen anderen optischeu toestel te zien ; ook de pigmeutvlekjes zijn verzin- 

 sels, en noch kunst- noch zonlicht vermag er eenig spoor van gevoeligheid 

 in te doen ontstaan. — Voor de histologie en physiologie verwijzen wij naar 

 het oorspronkelijke , en voegen er alleen bij , dat de vezels der spieren , die 

 JOLY onderzocht, allen gladde vezels waren. {Compt. rend. Tom. LXXXIII 

 pag. 860 en 908.) d. l. 



Vrye toestand van Podophrya fixa. — Dit dier, behoorende tot de Suc- 

 toria of Acinetina, en tot dusver beschouwd als, behalve in zijn eerste 

 jeugd, steeds door een steeltje aan andere voorwerpen vastzittend, is bolvor- 

 mig van gedaante en de zuigers zijn vrij regelmatig over het gansche lichaam 

 verspreid , behalve op een klein gedeelte er van , dat altijd ligt ter plaatse 

 waar zich eene contractile ruimte bevindt. E. maupas heeft bij dit dier het 

 volgende verschijnsel waargenomen. Het gebeurt niet zelden dat die van zui- 

 gers ontbloote plek zich inbuigt en eene gleuf vormt, terwijl tegelijkertijd 

 de zuigers op het overig gedeelte des lichaams zich langzaam beginnen in te 

 trekken. Op de oppervlakte der gleuf verschijnen in rijen gelegen tepeltjes , 

 die zich van lieverlede tot stijve ciliën verlengen , terwijl de zuigers voort- 

 gaan zich in te trekken en de gleuf zich uitbreidt om eindelijk een gordel 

 om het geheele lichaam te vormen. De ciliën verlengen zich en beginnen zich 

 te bewegen. Op dit oogenblik verlengt zich het lichaam vrij snel in ééne 

 richting en plat zich tevens af, en men ziet dan de van ciliën voorziene plek 

 aan 't eene uiteinde des lichaams , dat nu het voorste eind geworden is , — 

 doch zoo , dat de ciliën zich alleen op de smalle zijden van het afgeplatte 

 lichaam bevinden. "Wanneer de zuigers geheel verdwenen zijn , bewegen zicli 

 de ciliën al levendiger en levendiger , het lichaam raakt los en het dier 

 zwemt vrij in het water rond. De overgang van den vrijen tot den vastzit- 



