WETENSCHAPPELIJK BIJBLAI). 



NATUUKKUNDE. 



Bepaling van het specifiek gewicht der dampkringslucht. — De heer 

 F. c. G. MULLER beschrijft de volgende hiertoe strekkende handelwijze, die 

 zoo eenvoudig is , dat zij zelfs als collegieproef kan dienen. 



In een klein kolfje , van omstreeks een half liter inhoud , wordt eene kleine 

 hoeveelheid water gebracht en vervolgens de opening gesloten met een goed 

 sluitenden caoutchoucprop , voorzien van een tot een lange spits uitgetrokken 

 glazen buisje. Nu wordt het water aan den kook gebracht, en wanneer de 

 koking lang genoeg geduurd heeft om aan te nemen dat alle lucht uit den 

 kolf is gedreven, dan smelt men de spits van het glazen buisje toe. 

 Men laat dan den kolf afkoelen en weegt hem. Daarop breekt men de spits 

 af, legt het afgebroken stuk ook op de schaal , laat de lucht toetreden en 

 weegt weder. Om de temperatuur-correctie te ontwijken , kan men in ijs af- 

 koelen. Dan kan ook de spanning des waterdamps worden veronachtzaamd. 



Met nog grootere zekerheid kan het luchtledig worden daargesteld, wanneer 

 men, in plaats van water, verdund zwavelzuur in het kolfje kookt en met 

 de koking ophoudt, zoodra zwavelzure dampen beginnen te ontwijken. Dan 

 echter vervalt de caoutchouc-prop met het buisje, en moet de hals des kolfs 

 zelven worden uitgetrokken. 



De verder noodige bewerkingen om uit het gevonden verschil in" gewicht 

 het specifiek gewicht der lucht te berekenen, behoeven hier geen vermelding. 



De schrijver beschrijft ook nog eene andere methode tot bepaling van 

 het specifiek gewicht van andere gassen , doch die ons minder nauwkeurig 

 voorkomt. Wij verwijzen daarvoor naar Berichte d. deuts. chem. Ges. 1876, 

 p. 1626. HG. 



