44 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



geven. B. anthracis vermenigvuldigt zich zeer snel en wordt gemakkelijk van 

 het bloed van het eene dier in dat van het andere overgebracht. In een 

 Cavia overtrof het aantal bacilli soms dat van de bloedlichaampjes. Zij zijn 

 minder vruchtbaar bij konijnen, en nog minder bij muizen. Wanneer zij ge- 

 plaatst worden in serum, op eene temperatuur van 36° tot 37°, in aanra- 

 king met vochtige lucht , verlengen zij zich aanmerkelijk , zelfs tot honderdmaal 

 hunne oorspronkelijke grootte. Zij krommen zich en vlechten zich door elkan- 

 der , terwijl zij hunne doorschijnendheid verliezen en een korreligen inhoud 

 vertoonen. De granulatiën nemen toe, zoodat de draden op parelsnoeren ge- 

 lijken , en scheiden zich eindelijk als sporen af. De tegenwoordigheid van lucht 

 is voor dit proces noodzakelijk. Zoo de bacilli geplaatst zijn in eene midden- 

 stof, die arm aan zuurstof is, wordt hun inhoud troebel en verdwijnt. De in 

 vocht bewaarde of gedroogde bacilli verliezen spoedig het vermogen om het 

 miltvuur te veroorzaken , doch de sporen niet , welke die ziekte kunnen doen 

 ontstaan nadat zij drie maanden lang in een waterig , of zelfs in een rottend 

 vocht bewaard zijn geworden. Gedeelten van gedroogde milt, die sporen be- 

 vatten, zijn nog na vier jaren geschikt geweest tot inenting der ziekte. B. 

 anthracis ontwikkelt zich niet in het bloed van katten , honden , vogels en 

 koudbloedige dieren. — Het nadeel door deze microphyten aangericht , is ontzet- 

 tend. In het gouvernement van Novgorod veroorzaakten zij tusschen 1867 en 

 1870 den dood van meer dan 56,000 schapen, runderen en paarden en van 

 528 menschen. In het Mansfelder district in Saxen werden in één jaar 

 186,000 schapen door hen gedood. Gelukkig is het phenylzuur hun zeer 

 vijandig en zal waarschijnlijk bevonden worden zeer nuttig te zijn bij de be- 

 handeling van het_ miltvuur. d. l. 



Voortbestaan van het vermogen om te kiemen by tarwe en maïs. — In 



de vergadering van de Linnean Society op den 18en Januari jl. toonde de 

 heer r. irwin lynch een pot met groeiende tarwe , geteeld uit zaden , door 

 de rampspoedige Amerikaansche noordpool-expeditie achtergelaten in de Pola- 

 risbaai, op 81' 38' N.B. Sir george nares vermeldde in een brief aan Dr. 

 HOOKER , dat dit zaad blootgesteld was geweest aan de wintervorsten van 

 1872 tot 1876; niettemin waren van de te Kew gezaaide korrels 64 procent 

 vatbaar voor kieming gebleven. Een mais-korrel, tusschen die tarwe gevon- 

 denen ook ontkiemd, was, als tropische plant, in dit opzicht nog merkwaar- 

 diger. {The Academy, Feb. 17, 1877). d. j.. 



