64 WETENSCHAPPELIJK ËIJBLAD. 



van de eilanders waren echter volstrekt geen aanwijzingen van den graad der 

 intelligentie bij beiden {The Academy 7 April, 1877 pag. 303). d. l. 



De Cagots in Frankrijk. — Er bestaat tot op den huldigen dag in 't zui- 

 den van Frankrijk eene soort van paria's , die in afzonderlijke gehuchten leven , 

 door anderen geschuwd worden en alleen onder elkander trouwen. Vroeger 

 mochten zij niet dan door eene voor hen alleen bestemde deur in de kerk 

 komen, hadden daar een eigen hoek, en ontvingen het wijwater en de hostie 

 door tusschenkomst van een langen stok. Men heeft aan deze Cagots of Agots 

 een anderen ethnologischen oorsprong willen toekennen dan aan hen , in wier 

 midden zij leven ; men heeft ze voor afstammelingen van Arianische Gothen , 

 van Saracenen of van Albigenzen , of ook wel voor een stam van aborigines 

 gehouden. Eeeds ambroise pare heeft echter die verstootene wezens voor 

 melaatschen gehouden, en de heer v. de rog hes tracht in een niet lang 

 geleden uitgekomen werk : Les Parias de France et d'Espagne , Paris , 

 Hachette 1876, dit te bewijzen. Hij grondt zich daarbij vooral op de over- 

 eenkomst van de oude bepalingen ten aanzien der Cagots en die, welke om- 

 trent de Lepreuzen in acht genomen werden , — op het Breton sche woord cacod, 

 't geen lepreus beteekent , — op de benaming mezegs , fransch mezeau , mezel , 

 latijnsch misellus , een gebruikelijken middeneeuwschen naam voor lepreuzen , en 

 die ook aan de Cagots wordt gegeven, evenals die van Geziten (van gehazi) en 

 gaf ets of haakhandigen , van het verschijnsel dat de samengetrokken spieren de 

 hand buigen als een haak of gaffe. Bij deze gelegenheid herinner ik mij er- 

 gens, ik weet niet meer waar, te hebben gelezen dat de Cagots daaraan her- 

 kenbaar zijn , dat zij het oorlapje (of den tragus of antitragus) missen. 

 Zoo dat waar mocht zijn, zouden zij zeker eene ethnologische verscheidenheid, 

 uitmaken. D. L. 



