WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 83 



hydrogenium doortrokken , kruisvormig op elkander geplaatst aan een dunnen 

 draad tusschen de polen van denzelfden elektromagneet te hangen. Zoodra die 

 magneet in werking werd gebracht , plaatste zich het zuivere palladium 

 altijd axiaal. ' ln. 



Een nikkelmagneet. — Twee staafjes van ongeveer gelijke afinetingen , het 

 eene van bijna chemisch zuiver nikkel en het andere van gehard staal , werden 

 door WILD {Mélanges pliys. et cliim. de St. Petersbourg X , p. 439 en daaruit 

 Beiblatter zu Pogg. Annalen I , S. 418) tusschen de polen van een sterken elek- 

 tromagneet gebracht en daarna hun magnetisch moment bepaald. Voor gelijke 

 gewichten bleek toen , dat dat van het geharde staal op weinig na tweemaal zoo 

 groot was als dat van het nikkel. Nadat beide twee dagen lang waren blijven 

 liggen had de staalmagneet slechts zeer weinig, de nikkelmagneet bijna 10 

 pCt. van zijne kracht verloren ; na 2 '/^ maand de staalmagneet omstreeks 3 pCt. , 

 de nikkelmagneet ruim 30 pCt. 



Het blijkt niet dat wild pogingen heeft gedaan om , b. v. door hameren 

 of wringen , de coërcitiefkracht van zijn nikkelmagneet te vergrooteu. 



Bij magnetiseering door eene spiraal bedraagt de tijdelijke magneetkracht 

 van het nikkel ongeveer het dubbel van de blijvende, de helft van het tijdelijk 

 magnetisme van gehard staal, en een vierde van dat van week ijzer. 



LN. 



Galvanische elementen met zeer groeten inwendigen wederstand. — Eicm 

 heeft {Journal de physique VI, p. 228) twee platen van verschillende me- 

 talen tegenover elkaar gedompeld in zeer slecht geleidende vloeistoffen , zooals 

 benzine, terpentijngeest en gesmolten stearine of schellak. Door een Thom- 

 son's elektrometer mat hij het verschil in El. potentiaal der beide platen 

 of, wat op hetzelfde nederkomt, de elektromotorische kracht der verbinding. 

 Deze bleek voor een zink- en een platinaplaat , die op 3 mM. afstand van 

 elkaar in petroleum waren gedompeld, zeer weinig te verschillen van die, 

 welke diezelfde platen met gedestilleerd water opleverden. En wat het op- 

 merkelijkst was, die elektromotorische kracht bleek — ook wanneer men 

 zorg droeg vóór de meting aan de verbinding ruim tijd te laten tot het 

 bereiken van den eindtoestand der ladingen — afhankelijk te zijn van 

 den inwendigen weerstand en met het toenemen van dezen te verminderen. 

 Hetzij men den afstand tusschen de platen vergrootte of haar indompelings- 

 vlak verkleinde , of ook de temperatuur der vloeistof verlaagde , altijd vermin- 

 derde de elektromotorische kracht. ln. 



