84 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Mikroskopische metaalboomen. ~ De heer sghidslowsky te Petersburg 

 bevond dat , indien men op een gewoon voorwerp-glaasje twee strookjes metaal 

 (lood, zilver, zink, tin, koper, ijzer, met platina of goud) op ongeveer ^'^ 

 millim. afstand van elkander vastkleeft, dan daartusschen een droppel gedes- 

 tilleerd water brengt en er nu een galvanische-n stroom door laat gaan, er 

 tusschen de beide metaalstrookjes eene dendritische kristallisatie ontstaat. Deze 

 gaat uit van de kathode en bereikt, allengs aangroeiende, de anode. Gebruikt 

 men als positive en negative elektroden verschillende metalen, dan kristalli- 

 seert altijd slechts het metaal der anode ; bestaat deze uit goud of platina , 

 de kathode daarentegen uit zilver, dan vormen zich in het geheel geen kris- 

 tallen. Zoodra men echter den stroom omkeert, dan begint dadelijk de vor- 

 ming van zilverkristallen aan de goud- of platina-elektrode. {Journ. der phys. 

 Ges. in St. Peter sb. IX, p. 50, Beihl. zu den Ann. d. Phys. u. Chem. 

 1877 I, p. 296). HG. 



SCHEIKUNDE. 



Davyum. — Met dezen naam heeft de heer serge kern, een russisch 

 ingenieur , een nieuw door hem in platina-erts ondekt metaal bestempeld. 

 Om het te isoleeren , wordt de moederloog , nadat er het ruthenium uit ge- 

 praecipiteerd is, met salpeterzuren ammoniak behandeld. Daardoor wordt een 

 rood praecipitaat gevormd , dat door calcinatie het davyum levert. Dit metaal 

 heeft een spec. gewicht van 9,385 bij 25*^ C. Het wordt gemakkelijk door 

 koningswater aangetast , veel minder door kokend zwavelzuur ; potasch prae- 

 cipiteert het als een geel , zwavelwaterstof als een bruin poeder , dat bij dro- 

 ging zwart wordt. Met rood bloedloogzout geeft davyum-chloried een roode 

 kleur. Theoretische beschouwingen, ontwikkeld door mendeleeff, leidden den 

 ontdekker er toe het davyum tusschen het molybdenium en het ruthenium te 

 plaatsen. Is die vooronderstelling juist , dan bedraagt het aequivalent-ge wicht 

 omstreeks 100. Dit moet echter nog nader getoetst worden. {Coinpt. rendus 

 9 Juli 1877). HG. 



MINERALOGIE. 



Rupsen in bergkristal. — In het Bulletin de la Soc. imp. des naturalis- 

 ten de Moscou 1876, N"^ 3 , p. 170, deelt de heer J. h. kawall mede 

 dat hij een stuk bergkristal bezit, waarin verscheidene lichtgroene, kleine 

 rupjes besloten zijn , van ongeveer 1,3 millim. lengte en 0,3 millim, breedte. 



