WETENSCHAPPELIJK BIJBLAl). 



S T E R R E K U N D E. 



Ons sterrenstelsel en zijn centrum. — In de Proceedings of the Academy 

 of Natural Sciences of Phüadelphia^ Part. III, p. 360, heeft de heer 

 JACOB ENNis eene verhandeling over dit onderwerp geplaatst, waaraan wij 

 het volgende ontleen en. 



De gedaante van het sterrenstelsel , waarvan ons zonnestelsel een deel uit- 

 maakt, wordt bepaald door den ring van den melkweg, waartoe naar schat- 

 ting 18 millioenen sterren behooren, terwijl die, welke buiten dien ring ge- 

 legen zijn, omstreeks 2 millioen bedragen. Het zwaarte-middelpunt van ons 

 sterrenstelsel ligt dus in het vlak van den melkweg, en wel ongeveer in het 

 middelpunt van dit vlak , daar de sterren in het algemeen in alle deelen van 

 den ring even talrijk zijn. Zij vertoonen zich wel is waar iets helderder naar 

 de zuidpool toe, maar dit bewijst alleen dat de door ons zonnestelsel inge- 

 nomen plaats iets nader naar deze zijde van den melkweg-ring gelegen is. 



Alle sterren van ons sterrenstelsel loopen met groote snelheid om zijn zwaarte- 

 middelpunt. De heer ennis heeft getracht dit door berekening te bewijzen. Zoo 

 vond hij b. v. dat onze zon op a Centauri zoo krachtig werkt, dat, wanneer 

 geene andere werkingen in het spel kwamen , a Centauri om de zon met eene 

 snelheid van 14 engelsche mijlen in de seconde zoude moeten loopen , om eene 

 centrifagaalkracht te hebben, die tegen de aantrekking opweegt. Deze ster 

 moet, naar haren afstand en lichtsterkte te oordeelen, 1^1^ maal zoo groot 

 als de zon zijn. Hare aantrekkingskracht op de zon zoude dus , alleen wer- 

 kende , deze dwingen met eene snelheid van 222 mijlen rondom a Centauri 



12 



