14 UE DIEPTEN DER ZEE EN HAKE BEWONERS. 



dat althans de mikroskopisch kleine schelpjes (Foraminiferen) , die met 

 het dieplood uit groote diepten werden opgehaald, afkomstig waren 

 van dieren die op die diepten werkelijk hadden geleefd, vonden ter 

 nauwernood meer gehoor. Dat zij daar op den bodem werden aange- 

 troffen , liet zich immers gereedelijk verklaren door bezinking uit hoogere 

 waterlagen of door hunne medevoering door stroomen. 



Wel is waar werden van tijd tot tijd gevallen medegedeeld , die twijfel 

 konden wekken of de algemeen gekoesterde meening aangaande de 

 beperkte diepteverspreiding der zeedieren wel juist was. Reeds in 1818 

 had kapitein john ross op zijne eerste reis naar de Noordpoolstreken 

 uit eene diepte van 1800 meters eene Euryale opgehaald, die met hare 

 vertakte armen de loodlijn omklemd hield. Nog opmerkelijker was de 

 vangst, die kapitein-luitenant a. t. siedenbürg, in 1858, bij eene looding 

 in de Banda-zee deed. Uit eene diepte van ruim 5000 meters werd een 

 geheel onbekende soort van polyp opgehaald, behoorende tot de afdee- 

 ling der Pennatuliden of Zeeveders , dieren die gewoonlijk met een soort 

 van steel in den modderigen zeebodem steken. Dit dier was blijven 

 hangen in de dubbele bocht van den zoogenaamden voorlooper en werd 

 zoo aan boord gebracht'. Intusschen, de mogelijkheid bestond, dat in 

 die beide gevallen de dieren zich reeds in eene ondiepere waterlaag aan 

 de lyn hadden gehecht en zoo de reis naar de diepte en vervolgens 

 weder naar boven hadden gedaan. 



Meer afdoende echter was hetgeen de engelsche natuuronderzoeker 

 Dr. WALLICH in 1860 mededeelde. Bij eene diepzeelooding in den Atlan- 

 tischen oceaan , op omstreeks 2400 meters diepte , werden eenige Ophio- 

 comen (soorten van Ophiuren of Haarsterren) opgehaald; bij eene 

 andere op 1280 meters diepte, eenige soorten van wormen {Serp?ila, 

 Spirorhis) , en bij eene op 840 meters diepte zelfs een paar schaaldieren 

 uit de orde der Amphipoden. Ook de nadere omstandigheden, waaron- 

 der deze vangst plaats greep , maakten het inderdaad reeds toen zeer 

 waarschijnlijk , dat die dieren op die diepten geleefd hadden. 



Maar eerst volkomen zekerheid bood eene toevallige waarneming aan , 

 die in het volgende jaar werd gedaan. De telegraafkabel tusschen Sar- 

 dinië en Algerie was gebroken en moest opgehaald worden, ten einde 

 eene herstelling te ondergaan. Aan een gedeelte , hetwelk op eene diepte 



' Zie het verslag hierover in de Verslagen en Mededeelingen der Koninklijke 

 Akademie , 11'le Deel, bl. 286. Ik gaf aan het dier den naam van Crinillum Siedenhurgii, 



