DE DIEPTEN DER ZEE EN HARE BEWONERS. 15 



van 2000 tot 2800 meters had gelegen , werden toen verscheidene die- 

 ren vastgehecht en meerendeels zelfs vastgegroeid gevonden. Alphonse 

 MiLNE EDWARDS ondcrzocht deze nader. Het waren eenige weekdieren, 

 uit de groep der Lamellibranchiaten , waaronder een soort van oester 

 {Ostrea cochlear) , en uit die der Gasteropoden , bovendien een paar Koker- 

 wormen en verscheidene Polypen. Een paar der laatstgenoemden bleken 

 dezelfde soorten te zijn , als die welke tot dusverre alleen in den fossilen 

 toestand , in de jongere tertiaire lagen van Piemont en Sicilië , gevonden 

 waren. Opmerkelijk was ook het feit, dat een der tweekleppige week- 

 dieren {Pecten opercularis) een levendig gekleurde schelp bezat. 



Deze ontdekking noopte tot nadenken en tot eene nadere overweging 

 der theoretische bezwaren, die tegen het bestaan van levende wezens 

 op groote diepten waren ingebracht. Dat licht , ofschoon een vereischte 

 voor het leven der meeste dieren , dit toch niet voor dat van allen is , 

 blijkt reeds uit de grottenbewoners , waaronder Spinnen , Schaaldieren , 

 een visch {Amhlyopsis spelaeus) en zelfs een reptiel [Froteus) behooren , 

 die hun geheele leven in eene volslagen duisternis doorbrengen. Dat ook 

 dieren in water kunnen leven, hetwelk tot aan of zelfs iets onder het 

 vriespunt is afgekoeld, hadden de dieren der poolzeeën eigenlijk reeds 

 lang geleerd. Wat de door het water uitgeoefende drukking aanbe- 

 langt, zoo had men voorbijgezien dat het water zelf, ook bij de 

 grootste drukking, bijna niet zamenpersbaar is. Dit geldt derhalve ook 

 voor het in de weefsels en organen der zeedieren bevatte water. Het 

 water in en buiten het lichaam staat onder gelijke drukking, en beide 

 zijn derhalve in evenwicht. Ook wij , die op den bodem der luchtzee 

 leven, ondervinden niets van de geweldige drukking welke de op ons 

 rustende dampkring uitoefent , omdat de lucht buiten en binnen het 

 lichaam in evenwicht , druk en tegendruk derhalve gelijk zijn. 



Alleen dieren in welker lichaam ook lucht aanwezig is, ondervinden 

 den sterken invloed van een verschil in drukking van de op hen rustende 

 waterkolom. Zoo zal b. v. de lucht in de zwemblaas van vele visschen zich 

 uitzetten of inkrimpen, al naar gelang deze in het water rijzen of dalen. 

 Eene snelle rijzing of daling kan derhalve niet anders <lan schadelijk 

 voor zulke visschen zijn, maar geschieden deze zeer langzaam, dan is 

 er ook geene reden om aan te nemen, dat het leven en de gezondheid 

 vari zulke visschen daaronder lijden zullen , zelfs wanneer zij tot groote 

 diepten afdalen. 



Eindelijk blijft nog de vraag over, of er in het water van diepe 



