DE DIEPTEN DER ZEE EN HARE BEWONERS, 29 



Dat zij in schier alle kalkgesteenten , van het triastijdperk af, voorko- 

 men, heeft onlangs gümbel * aangewezen. 



Zoo bestaat derhalve en , — mogen wij er wel bijvoegen , — bestond 

 ook vroeger het bodemslib op zeer vele punten des oceaans uit de 

 overblijfselen van billioenen en trillioenen van levende wezens niet 

 alleen, maar was een gedeelte daarvan zelf een levend wezen! 



Ziedaar in het kort eenige der hoofdfeiten, welke het onderzoek 

 des zeebodems in den loop der laatste jaren hebben aan het licht ge- 

 bracht. Daaruit is gebleken , dat men vroeger in menig opzicht gedwaald 

 had, dat men te voorbarig uit weinige gegevens belangrijke gevolg- 

 trekkingen had afgeleid. Door de ontdekking dat ook de diepste zeeën 

 bewoond kunnen worden door levende wezens, is de ruimte, die de 

 zetel van het leven kan zijn , meer dan verdubbeld. 



Zoo eerst vertoont zich de zee aan het oog onzer verbeelding , ge- 

 lijk zij inderdaad is , als de zich tot in de diepste afgronden uitstrek- 

 kende woonplaats van levende schepselen , die in rijkdom van vormen 

 niet onderdoen voor hen die het land bewonen en hen wellicht nog 

 overtreffen door de belangrijke gevolgtrekkingen voor de wetenschap 

 in het algemeen, welke uit hun onderzoek voortvloeien. 



VERKLARING DER PLAAT. 



Fig. 1. Hyalonema Sieboldtii, halve grootte; naar voorwerpen in het 

 museum van den zoölogisclien tuin te Amsterdam ; 

 a — b. sponslichaam , 



c — d. bekleed gedeelte van den steel, met daarop verspreide Pahjlhoa's, 

 e. daaruit te voorschijn tredende bundel van kiezelnaalden, 

 ƒ. op den steel als parasiet gehechte Gorgonia. 

 Fig. 2 en 3. Gedeelten der lange kiezelnaalden uit den steel, bij ge- 

 -ringe vergrooting. 



• Neues JaJirh. f. Miner., Qeol. u, PalaeotiL 1870 p. 753. 



